ÇOK TAKİPÇİM VAR DİYE SEVİNEN BLOGCULAR

Takibi kaldırınca göreceksiniz ki,
bloğunuzu takip eden bir kişi çıkarsa elini öpüp başınıza koyun.

232. Fıkra   

Temürleng, ordusundaki fillerden bir  tanesini Akşehir’e getirtmiş. Fakat kasabalı, bu hayvanı beslemekten âciz kalmışlar. Hoca’ya başvurup “aman Hoca” demişler; “bu adam seni dinler, lütfet, bir git, yalvar da şu fili başımızdan alsın.” Hoca “olur amma” demiş, “bu zâlim adama yalnız-başıma, bu iş için gidemem ben. İçinizden beş-on kişi seçin de hep beraber gidelim.“Olur” demişler, seçmişler, yola düzülmüşler. Hoca önde, öbürleri arkada, giderlerken adamlar, birer-birer sıvışmaya başlamışlar. Ternürleng’in çadırına gelince Hoca’dan başka kimse kalmamış.

Hoca içeriye girmiş. Temürleng, “nedir Hoca, ne istiyorsun” deyince Hoca, “efendim” demiş, “kasabalı kulların…” Ve eliyle arkaya işaret ederek bir dönmüş, bakmış ki içeride kendisinden başka kimse yok. “Evet” demiş Hoca hiç bozulmadan, “kasabalı kulların bu file pek acıyorlar. Dişiyse erkeksiz ne yapacak, erkekse dişisini özlemez mi, lûtfetseler de eşini de getirseler canla-başla besleriz diyorlar.”

Temürleng, pek memnun olmuş. Bu erkeği Hocam demiş ve adamlarına emretmiş, “tatar yollayın da dişisini de getirsinler.”

Hoca dışarıya çıkınca bakmış ki kendisiyle gidenler, toplanmışlar, çadır kapısında bekleşiyorlar. İçlerinden biri, “ne yaptın Hoca” demiş. Hoca, “müjde demiş, belânın dişisi de geliyor, yolda.”

Kaynak: Nasreddin Hoca, Hazırlayan: Abdülbâkî GÖLPINARLI,1961, İstanbul

 

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s