ÖLÜMLÜ İNSANLAR İÇİN

 Hepiniz öleceksiniz!

Tanrı katına çıkacaksınız utanmadan!

Ruhlarınız koyup kaçacak sizi,

Topraklara gömüleceksiniz!

 

Kurtlar, böcekler, solucanlar

Sevinçle saldıracak üstünüze,

Elleriniz bomboş kalacak,

Kimse bakmayacak resminize.

 

Sevilmiş kadınların hayali.

Dumanlar gibi dağılacak;

Faydalı, şöhretli, merhametli

Semtinize uğramayacak.

 

Gözleriniz yok artık!

Dünyayı görmeyeceksiniz!

Okşamak, gülmek, konuşmak

Yok olmuş bir selde yüzeceksiniz.

 

Yavaş yavaş çürüyeceksiniz.

 

***

FARENİN ÖLÜMÜ

Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,

Canı çok yanıyordu günlerden beri.

Ne alnında dolaşan bir dost eli

Ne imdat isteyecek kimsesi vardı

Ne Tanrısı, ne de peygamberi.

 

Günlerdir karanlık deliklerde

Yanıp sönüyordu gözleri..

Sevinç değil ki paylaşılsın

Kendi kendinindi kaderi

 

Sürün sürüne dışarı çıktı..

Kıvrıldı ateşte pençeleri.

Kurtuldu rahat etti farecik,

Rahat etti dişleri.

 

Kibardı, incecikti kuyruğu,

Vücudu, küçücük pençeleri. .

Bir makara gibi çözüldü,

Unuttu kedileri.

 

Farecik! Nazlıcık! Garipçik!

Canı çok yanıyordu günlerden beri.

Kibardı, incecikti kuyruğu;

Boş koydu delikleri.

 

Bir varken bin yok oldu.

İşte dünyamızın işleri.

CAHİT KÜLEBİ

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s