AŞK YOLUNDA

Kimsede dostluk eseri gördüğümüz yok; dostlara ne oldu? Dostluk ne zaman bitti? Sevenlere ne oldu? (Hâfız)[1]

 

Yârî ender kes nemîbînîm, yârân râ çi şud?

Dûstî key âhir âmed? Dûstdârân râ çi şud?

 

Hâfız, gönlün halktan aşk derdini gizlese de, gözlerinin ağlaması boşuna değil. (Hâfız)[2]

Derd-i aşk erçi dil ez halk nihân mîdâred

Hâfız in dîde-i giryân-i tu bîçîzî nîst

 

Beni terkine bağlayacaksan, Allah aşkına, çabuk avla. Çünkü geç kalmak âfet getirir; bu yolun tâlibine ise zarar verir. (Hâfız)[3]

 

Be fitrâk er hemî bendî, hodâ râ, zûd saydem kun

Ki âfethâst der te’hîr u tâlib râ ziyân dâred

 

Mecnun’un devri geçti; şimdi bizim devrimiz. Zaten herkesin dünyada beş günlük bir nöbeti yok mu? (Hâfız)[4]

 

Dovr-i mecnûn guzeşt u novbet-i mâst

Herkesî penc rûz novbet-i ûst

 

Şirin’in dudağına duyduğu özlem yüzünden hâlâ Ferhad’ın gözlerinden akan kanlı yaşların içinden lâle bittiğini görürüm. (Hâfız) [5]

 

Zi hasret-i leb-i şîrîn henûz mîbînem

Ki lâle mîdemed ez hûn-i dîde-i ferhâd

 

Sakinin gayretiyle birazcık canım kaldı.

Halkla sohbetten geriye vefasızlık kaldı.

Dünkü bâdeden ancak bir kadeh kaldı.

Bilmem ki ömrümden geri daha ne kaldı? (Hayyâm)[6]

 

Ez men ramakî be sa’y-i sâkî mânde est.

Vez sohbet-i halk, bîvefâ’î mânde est.

Ez bâde-yi dûşîn kadehî bîş nemând.

Ez omr nedânem ki çi bâkî mânde est?

 

Beni terkine bağlayacaksan, Allah aşkına, çabuk avla. Çünkü geç kalmak âfet getirir; bu yolun tâlibine ise zarar verir. (Hâfız)[7]

 

Be fitrâk er hemî bendî, hodâ râ, zûd saydem kun

Ki âfethâst der te’hîr u tâlib râ ziyân dâred

 

Allah aşkına. [8]

 

Turâ be hodâ

 

Allah aşkına, bu nasıl duadır? dedi. (Gulistân)[9]

 

Goft ez behr-i hodây in çi duâst?

 

Sevgilim yolculuğa çıkmaya karar verdi. Dostlar, söyleyin Allah aşkına; ne yapacağım ben şimdi?

Şu yaralı gönlüm de onun elinde! (Hâfız)[10]

 

Dilberem azm-i sefer kerd u hodâ râ yârân

Çi kunem bâ dil-i mecrûh ki her dem bâ ûst

 

Hâfız gibi Kur’ân’ı on dört rivayet üzerinden ezbere okusan dahi, imdadına ancak aşkın koşar. (Hâfız)[11]

 

Aşket resed be feryâd er hod besân-i Hâfız

Kur’ân zi ber behânî der çârdeh rivâyet

 

Hâfız gibi Kur’ân’ı on dört rivayet üzerinden ezbere okusan dahi, imdadına ancak aşkın koşar. (Hâfız)[12]

 

Aşket resed be feryâd er hod besân-i Hâfız

Kur’ân zi ber behânî der çârdeh rivâyet

 

Hafız, sevgilinin zülüflerinin ucunun mis kokusu elinde olduğuna göre sus, yoksa seher yelinin haberi olur. (Hâfız)[13]

 

Hâfiz çu nâfe-i ser-i zulfeş be dest-i tust

Dem der keş erne bâd-i sabâ râ haber şeved

 

Puthânede sevgilinin hayali olduğuna göre Kabe’yi tavafa gitmek akılca yanlış, akıl dışı. (Evhad)[14]

 

Der butkede çun hiyâl-i ma’şûka-i mâst

Reften be tevâf-i ka’be ez akl hetâst

 

Başkaları için ramazan bayramı yarınsa, bizim için şu andır. Oruç tutanlar yeni doğan ayı görürler, bizse sevgilinin kaşını. (Gazelhâ-yi Sa’dî, s. 144)[15]

 

Dîgerân râ iyd eger ferdâst mâ râ in dem est

Rûzedârân mâh-i nov bînend ve mâ ebrû-yi dûst

 

Sevgilinin huzuruna girme iznini alamazsan, bari gözlerim için kapısından bir tutam toz getir. (Hâfız)[16]

 

Ve ger çunanki der an hazretet nebâşed bâr

Berâyi dîde biyâver gubârî ez der-i dûst

 

Sevgi dolu dilberler arasında iken Yârim bana şöyle dedi, şöyle etti denilir mi hiç? (Hâfız)[17]

 

Miyân-i mihribânân key tevân goft

Ki yâr-i mâ çunîn goft u çenân kerd

Sevgiliyle baş başa kalınan bu geceye kadir gecesi derler. Tanrım, böyle bir devlet hangi yıldızdan gelebilirki![18]

 

An şeb-i kadrî ki gûyend ehl-i halvet imşebest/ Yârab in te’sîr-i dovlet der kudâmîn kevkebest?

 

 

Kaynak: Prof. Dr. Mehmet KANAR, Farsça Dil Seti, Farsçanın Anahtarları,  Say Yayınları , İstanbul

 


[1] یاری اندر کس نمی بینیم ، یاران را چه شد؟

دوستی کی آخر آمد؟ دوستداران را چه شد؟

[2] درد عشق ارچه دل از خلق نهان می دارد

حافظ ای دیدهء گریان تو بی چیزی نیست

[3] به فتراک از همی بندی ، خدا را ، زود صیدم کن

که آفتهاست در تأخیر و طالب را زیان دارد

[4] دور مجنون گذشت و نوبت ماست

هرکسی پنج روز نوبت اوست

[5] ز حسرت لب شیرین هنوز می بینم

که لاله می دمد از خون دیدهء فرهاد

[6] از من رمقی بسعی ساقی مانده است

وز صحبت خلق بی وفائی مانده است

از بادهء دوشین بیش نماند

از عمر ندانم که چه باقی مانده است

[7] به فتراک از همی بندی ، خدا را ، زود صیدم کن

که آفتهاست در تأخیر و طالب را زیان دارد

[8] ترا به خدا

[9] گفت از بهر خدای این چه دعاست؟

[10] دلبرم عزم سفر کرد و خدا را یاران

چه کنم با دل مجروح که هر دم با اوست

[11] عشقت رسد بفریاد ار خود بسان حافظ

قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

[12] عشقت رسد بفریاد ار خود بسان حافظ

قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

[13] حافظ چو نافهء سر زلفش بدست توست

دم در کش ارنه باد صبا را خبر شود

[14] در بتکده چون خیال معشوقهء ماست

رفتن به طواف کعبه از عقل خطاست

[15] دیگران را عید اگر فرداست ما را این دم است

روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست

[16] وگر چنانکه در آن حضرتت نباشد بار

برای دیده بیاور غباری از در دوست

[17] میان مهربانان کی توان گفت

که یار ما چنین گفت و چنان کرد

[18] آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

یارب این تأثیر دولت در کدامین کوکب است؟

BAŞA DÖN

 

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s