SEYFETTİN BAŞCILLAR’IN ŞİİRLERİNDEN

AKLANMA

Tüm hırsızlar aklandı,

Vurguncular aklandı,

Bir sen aklanamadın

Yoksul ve sessiz adam.

Koştun durdun,

Çalıştın durdun

Sonra genç yaşında

Öldün de kurtuldun

Ey benim babam… (Eski Çocuk, s.114)

**

RUBAİ-KÂBE

Yıllar yılı taş koymadan eşsiz yapına

Kullar yine dayandı bak rahmet kapına.

Ey -gizli açık- her dilek ilminde olan

Arz etmeğe ahvali hacet var mı sana?

7 Nisan 1998, Mekke

SANA

Lûtfunla coşup el açaraktan ihsâna,

Yarab bu gönül şulesi şevkinle yana!

Gönlüm coşuyor, çare bulunmaz mı buna?

Yanmakta bu ten, aşk odu düşmüş de cana,

Arz etmeye ahvali hacet var mı sana?

*

Senden ola ger derdime gerçek çare,

Vuslat demidir açmada binbir yare,

Hasret çekerek yanmada gönlüm nare,

Yanmakta gönül aşk odu düşmüş de cana,

Arz etmeye ahvali hacet var mı sana?

*

Dertten beladan gönlümü azad eyle,

Sen darda kalan her kula imdat eyle,

Nefsim silerek aşka düşür şad eyle,

Yanmakta gönül aşk odu düşmüş de cana,

Arz etmeye ahvali hacet var mı sana?

Kaynak: Osman EROĞLU, Seyfettin Başcıllar’ın Hayatı, Sanatı Ve Şairliği T.C. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili Ve Edebiyatı Ana  Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi Gaziantep Haziran 2013

KİTAB-I İNDİR

 

BAŞA DÖN