VEDÂ GAZELİ

 

Ömrün şu biten neşvesi tâm olsun erenler
Son meclisi câm üstüne câm olsun erenler

*

Şükranla veda ettiğimiz câm-ı fenaya
Son pendimiz ahlâfa devâm olsun erenler

*

Dünyâda bu iksîr ile mes’ûd olan ervâh
Ukbâda da sermest-i müdâm olsun erenler

*

Caizse harâbat-ı İlâhîde de her şeb
Yâran yine rindân-ı kiram olsun erenler

*

Tekrar mülâki oluruz bezmi ezelde
Evvel giden ahbâba selâm olsun erenler

 

Yahya Kemâl BEYATLI

 

YÂR-I DİLÂRÂ SÖYLER

Dil uyur mest olarak yâr-ı dilârâ söyler

Gül susar şermederek bülbül-ü şeydâ söyler

 

Şeb-i yeldâda uzar fecre kadar kıssa-ı aşk

Ta ki Mecnun bitirir nutkunu Leylâ söyler

 

Ehl-i ‘akl anlamaz efsûs lisân-ı dilden

Zanneder âşık-ı dîvâne mu’ammâ söyler

 

Görmüş âyine-i safında o serv-i endamı

Cuy gülşende bu rüyâsını hâlâ söyler

 

Böyle beş beyti bu guyende redif ile Kemal

Naili söylese bir âlem-i mânâ söyler

 

Yahya Kemal BEYATLI

 

 

Gönül mest olmuş uyur, gönlü süsleyen sevgili söyler

Gül utanarak susar, sevgisinden şaşkın bülbül söyler

 

En uzun gecede uzar şafağa kadar aşk öyküsü

Ta ki Mecnun bitirir söylevini Leylâ söyler

 

Aklıyla hareket edenler, eyvah, anlamaz gönül dilinden

Sanır ki bu çılgın âşık bilmece söyler

 

Görmüş lekesiz aynasında o servi boylu yâri

Su, gül bahçesinde bu düşünü hâlâ söyler

 

Redif ile bu beş beyti söyleyen Kemal

Murada erip söylese de düş âleminden söyler

 

KİTAB-I İNDİR

BAŞA DÖN