BOŞ GELDİK, BOŞ GİDİYORUZ.

“Boş geldik boş gidiyoruz”.
İhramcızâde İsmail Hakkı Toprak Efendimin kelam-ı şerifi

Bilene laf etmek, susmaktan kötüdür.

Baltayı vurmuş gibi.

Üstad, usta farklıydı.

Yeni öğrendim

Efendi daha farklı biriydi.

Küçücüktüm

top oynadım acıktım.

Karnı doyan çocuk

seyredermiş alemi.

Kuşlar öter her bahçede

Yem verense tek bir yerdi.

Ses duydum ciğerden

ney dediler…

meylim oldu öylesine …

hurufat gördüm dizilmiş

kusursuz istifle

dedim

dizilir mi harflerim

dizilme şöyle dursun

öldü kalemim

semada dünyayı gördüm

Döneyim bende beraber

O döner durur

ben kaldım yerimde

 

Kaldı kaldı,

O ve her şey kaldı.

Sonunda kitap

Düştü önüme

 

Vefalı Dostum benim.

 

Hocanın çirkin sesli eşeği varmış

O da Timur önünde  okumuş.

Okumuşsa o

Bende tamam dedim

Eşek okudu okudu

bir “Oku” bir su

ve bir otu kaldı

 

Eşek okur derler

Hâla okur yolunda.

Şey özde olmalıymış.

Okumak eşekte üvey kaldı.

Deli Dumrul köprü başında

Yolu alan gitti,

Hadisene eşek

Olmadın

Olamadın

Bari Odun ol,

Bir kesenin gelir.

Boş geldin, boş gidiyorsun.

Üflesinler gayri

 

İhramcızâde İsmail Hakkı

BAŞA DÖN

 

Reklamlar