FİKİR EDEBİ İNSANI EZMEK MİDİR? -DEĞİLDİR.

Allah Teâlâ’nın özenerek yarattığı biricik varlık.

İnsan.

Peki. Onlar ve bunlar denilen O’nsuzlar bunun neresindeler?

Onlar ve bunlar, insanı, insan gibi görmedikten, düşenini elde değil, dilde yalnız bıraktıktan, arka arkaya, mecazlı muammalı kafayı yoran harfleri dizdikten sonra çok bir şey mi yapmış oluyorlar?

 Allah Teâlâ, gününü haklıya haksıza ikram ederken, ölümlü kurduğu tahtta kendini muvakkat bilmeden, benim bildiğim kadar bilmezsen, bunu talim etmezsen iskambilden yaptığın evini yıkarım, atarım, dönüp de bakmam, derse, çok mu bir şey yapmış olacaktır?

Değişen ne oldu, kaç tane hafızayı beşere kazınmış, bir hatıra bırakacak insanın potadan dökülmesine yardımcı oldular? Yahut, birçoğunu ele geçmiş dilenci parası gibi harcayıp attılar?

Yazan Allah, çizen Allah olsa da, bu bize uymaz, racona muhalif düşer, ihlaslı müşrikîn edasıyla kaç insanı silinmeye mahkûm ettiler?

Sahte yüzlerle çileye, eğrinin tepesine çomak vuramasan da, sende uzak dur denilemeden.

Vermediğini istemeyen Allah Teâlâ dahi, kuluna karşı saygılı iken, kendi uzak kalmış kurak vadide, çöl dağlarında, bir rüzgarla dağılacaklarını unutmuş, hayal tacirleri!

Küflenmiş duvar diplerinde çözüm aramadıkları gerçek insanlığın, harici zihniyetle düşmanı olmuştur.

İlke, batan güneşlere sevinip, doğan ayları üste tutarak, insanları oradan buraya savurmak değildir. Ucu insana dokunmuyorsa dik dağları üstünde oturmak hiç değildir. Rabb’in neden yüz çevirdin diye ikaz ettiği Nebisi de bu hali takdir etmeyecektir?

Şu dünyada insanı aşağılayanlardan kimi gördümse, hepsi iyi adıyla damgalılar arasındaydı.

Bu garip değil midir?

Hani iyi insan?

Kötü dediklerimizden özür dilerim. Kötüyüm benden bu kadar diyenin kulu kölesi olurum. Aşağılanmış insanın en son ineceği makam yine insanlıktır. Hayvan olacak değiller ya.İnsanı hayvanlardan aşağıya indirmek hakkı ancak Allah Teâlâ’ya aittir.

Uçmak için tüylenmeye çalışan kuşu, birde şişirip deve kuşu yapıp semanın derinliklerinden mahrum ettirenler, ancak haince düşünen egoist şeytaniyettir. Bu da kâmil insana yakışmayan bir özelliktir.

Din bellidir. Haramını helalini açıklamıştır. Bırakın biraz bu kulları, sazında özgür olsun. Tekrar düşünceyi sınırlayan bir yükü de sırtlarına takıp insanları boğmanın gereği yoktur.

Hayat kısadır. Kocakarıya dünya ihtiyacı iki şey olarak kalıyorsa, yarın için aynı şeyler hepimiz içinde olacaktır.

Sevmeyi unutmuş benlik, senden nefret ediyorum. Yüksek yerlerde anılıp şaheserleri var diye anılmaktansa yârin kapısında köpek olmayı candan yeğliyorum. Bu çok fazla bir niyaz da değildir.

Onlar için ebedilik çamurlu ve bulanıktır. Azını buldun mu sevinen, çoğunu bulunca üzülen peygamber neslinden olarak kaderin dolambaçlı yollarında, dilinde ve elinde –Hakk’ı üzmek demiyorum- Hakk’ın üzülmediği bir yerde kalmak şerefi, ne güzeldir.

Çıktığımız yerler bize korku neden verir ki, yerde gezmek dururken. Yüksekler, çalışmayla kazanılmış görünür. Aslında yükseklik ve üstün olmak ancak O’nundur. Biz  “kul olmanın hakkı”sını bilmeliyiz. Yoksa hepimizde az da olsa, çokta olsa bir insanın hayatına mal olacak gizli hatalardan ayrı olmadığımıza göre, bu gururdan Allah Teâlâ’ya sığınmalıyız.

İhramcızâde İsmail Hakkı

BAŞA DÖN

 

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s