ÖLEMEMEKTEN ÖLÜYORUM-AZİZE TERESA

 

Yaşıyorum, ama kendimde yaşamadan

Yaşamak için yanıp tutuşuyorum

Ölememekten ölüyorum.

 

Aşktan öldüğümden beri

Kendimden geçmiş olarak yaşıyorum.

Çünkü beni kendisi için isteyen Tanrı ’da yaşıyorum;

O’na yüreğimi sunduğumda

Oraya bu sözleri kazıdı:

Ölememekten ölüyorum!

 

Aşkla kaplı olarak yaşadığım

Bu Tanrısal hapishanede

Tanrı tutsağım oldu

Tanrı ’yı tutsağım olarak görmek

Bana dayanılmaz acı veriyor

Aşırı sevgiden coşmaktadır yüreğim

Ölememekten ölüyorum.

 

Bu yaşam ne de uzun!

Ruhumun zincire vurulduğu

Bu hapishaneye katlanmak ne zor!

Ölümün gelip, beni kurtarmasını beklemek

Öyle azap veriyor ki bana

Ölememekten ölüyorum.

 

Rab, Senden zevk alınamayan

Bu yaşam ne kadar da çekilmez

Aşk hoşluklarla dolu ama

Beklemek ne yazık öyle değil

Bu yükü al benden Tanrım

Ağırlığı beni eziyor

Çünkü ölememekten ölüyorum.

 

Bir gün elbet öleceğim düşüncesi yaşatıyor beni

Umudumun bana verdiği güvenceyle

Ölüm yaşam olacak benim için.

Ey yaşama götüren ölüm!

Gecikmeden gel; bekliyorum seni

Ölememekten ölüyorum!

 

Ey yaşam, sevginin güçlü olduğunu anla

Bundan böyle artık yük olma bana

Yaşama kavuşmak için ölmekten gayrı

Çarem olmadığını anla artık

Zincirlerimden azat etmek için beni

En büyüleyici halinle gel ey tatlı ölüm

Ölememekten ölüyorum.

 

Gerçek yaşam, Cennette yaşanandır

Bu dünyadaki yaşam son bulmadıkça

Ona kavuşamaz insan.

Ey ölüm!

Saklanma artık İlk önce ölmeliyim ki

Daha sonra yaşayayım!

Ölememekten ölüyorum.

 

Yaşam!

Seni yaşamak için,

Seni yitirmekten başka Tanrı ’ya ne verebilirim ki?

Mademki, biricik arzumu

Ölüm gerçekleştirecek

Öyleyse yaşam, seni terk etmek gerek!

Ölememekten ölüyorum.

 

Tanrım, Senden yoksun

Yaşamım nedir ki?

Ve ölemeden acı çekmekten

Daha korkunç işkence olabilir mi?

Kaderime yanıyorum,

Çünkü sızım bir türlü dinmek bilmiyor

Ölememekten ölüyorum.

 

Sudan çıkarılan balık bile

Ölümden medet bulur

Çünkü ölüm onun için kurtuluştur

Ama benimki gibi acımasız bir yaşamla

 Hangi ölüm kıyaslanabilir ki

Ölememekten ölüyorum

 

Altar da mevcut olan Sana taparak

Biraz avuntu buluyorsam eğer

Seni tam olarak görememenin

Istırabı da içimde canlanıyor

Her şey bana yeni bir dert kaynağı

Çünkü istediğim gibi göremiyorum Seni

 Ölememekten Ölüyorum

 

Bir gün Seni görmek umudu ile

Seviyorsam eğer

Seni yitirebilmek düşüncesi

Gözyaşlarımı artırıyor.

Bu korku, ürpertiyor beni.

Tanrım, sevgiline acı!

Ölememekten ölüyorum.

 

Bu ölümden kurtar beni Tanrım, hayat ver bana

Bu bağların tutsaklığından kurtar.

Seni görmek için öldüğümü

Sensiz yaşayamayacağımı

Gör Tanrım!

Ölememekten ölüyorum.

 

Bundan böyle ölümüme ağlayacağım

Günahlarımdan dolayı

Tutsak kaldığı sürece

Hayatıma sızlanacağım.

Ne zaman söyleyebileceğim?

Senin aşkın için öldüğümü

 Ölememekten ölüyorum.

 


VİVO SİN VİVİR EN Mİ-Ölememekten ölüyorum.

 

Vivo sin vivir en mi,

Y tan alta vida espero,

Que mu er o porque no muero. Ölememekten ölüyorum.

 

Aquesta divina union

Del amor con que yo viyo

Haze a Dios ser mi cautivo,

Y libre mi caraçon;

Mas causa en mi tal passion

Ver a Dios mi prisonero,

Que muero porque no muero. 

 

Esta divina prision,

Del amor en que yo vivo,

Ha hecho a Dios mi cautivo,

Y libre mi corazón;

Y causa en mi tal pasión

Ver a Dios mi prisionero,

Que muero porque no muero.

 

Ay, que larga es esta vida!

 jQue duros es tos destierros,

Esta cârcel, estos hierros

En que el alma estâ metida!

Sólo esperar la salida

Me causa dolor tan fıero,

Que muero porque no muero.

 

Ay, que vida tan amarga

Do no se goza el Senor!

Y si es dulce el amor,

No lo es la esperança larga:

Quite me Dios esta carga,

Mas pesada que azero;

Que muero porque no muero

 

Solo con la conflanza

Vivo de que he de morir,

Porque muriendo el vivir

Me asegura mi esperanza;

Muerte do el vivir se alcanza,

No te tardes, que te espero;

Que muero porque no muero.

 

Mira que el amor es fuerte;

Vida, no me seas molesta,

Mira, que solo me resta,

Para ganarte perderte.

Venga ya la dulce muerte,

Venga el morir muy ligero

Que muero porque no muero.

 

Aquella vida de arriba,

Es la vida verdadera,

Hasta que esta vida muera,

No se goza estando viva:

Muerte, no me seas esquiva;

Vivo muriendo primero,

Que muero porque no muero.

 

Viva, que puedoyo darle

A mi Dios que vive en mi,

Sino es el perderte a ti,

Para mejor a el gozarle?

Quiero muriendo alcanzarle,

Pues a el solo es el que quiero;

Que muero porque no muero.

 

Estanta ausente de ti,

Que vida puedo tener

Sino muerte padecer

La mayor que nnca vi

Lastima tengo de mi,

Por ser mi mal tan entero,

Que muero porque no muero

 

El pez que del agua sale

Aun de alivio no car ece;

Aquien la muerte pedece,

Al fin la muerte le vale

Que muerte avra que se yguale

A mi vivir lastimero

Que muero porque no muero

 

Quando me empieço en aliviar,

Viendo en el Sacramento,

Me haze mas sentimiento

El no poderte gozar.

Todo es para mas penar,

Por no verte como qoiero;

Que muero porque no muero.

 

Quando me gozo, Senor,

Con esperança de verte,

Viendo que puedo perderte,

Se me dobla mi dolor;

Viviendo en tanto pavor,

Y esperando como espero;

Que muero porque no muero.

 

Sacame de aqueata muerte,

Mi Dios, y dame la vida;

No me tengas impedida

En este lazo tan fuerte,

Mira que muero por verte,

Y vivir sin ti no puedo,

Que muero porque no muero.

 

Llorare mi muerte ya

Y lamentare mi vida,

En tanto que detenida

Por mis pecados esta.

O mi Dios, quando sera,

Quando yo diga de vera:

Que muero porque no muero.

 

AZİZE TERESA’NIN İSTİĞRAK HÂLİ SÖZLERİ

 

Ey Sonsuz Büyüklük!

Ey Kurtarıcım, ne yapmaktasın!

 Onca lütfu kime verdiğine bak!

 Sırf kendi hatamdan dolayı kibir okyanusunda yalanlarla yitip giden biri olduğumu neden anımsamak istemiyorsun?

 Yalandan nefret etmeme rağmen kim bilir kaç kez onun kölesi oldum!

 Ey Tanrım!

 Nasıl oluyor da, layık olmadığı halde bir ruha onca lütuf verebiliyor ve onca sevgi gösterebiliyorsun? [1]

 

Tanrım, beni bu sefil yaşamda tutman yetmedi mi?

 Senin aşkın uğruna bana çok zor gelen, yemek, uyumak, geçici işlerle uğraşmak, birçok kimseyle görüşmek zorunda olmak gibi sıkıntıların arasında kalmam yetmedi mi?

 Bu acının ne kadar büyük olduğunu yalnız Sen bilirsin; ama yine de,

 

Ey ruhumun Sevgilisi!

 Bütün bunlara Senin için katlanıyorum.

Senin yanında iken huzur bulduğum bu ender anlarda da benden gizlenmen şart mı?

 Bağışlayıcılığınla bu hâlin birbirleriyle nasıl bağdaşabilir?

 Senin benden saklandığın gibi, benim Senden saklanabilmem mümkün olsaydı, Rab şundan eminim ki, bana olan Sevgin buna katlanamazdı!

 Oysa hep benimle birliktesin ve daima beni görmektesin.

Böyle bir eşitsizlik çok zalimce bir şey Tanrım [2]

 

Kaynak: Sibel TOPÇU, Avilalı Teresa Ve Mistik Görüşleri, T.C Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe Ve Din Bilimleri Anabilim Dalı Felsefe Ve Din Bilimleri Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 2010, İstanbul

 

 


[1] Teresa de Avila, YÖ, s.338.

[2] Teresa de Avila, YÖ, s.308-309.

BAŞA DÖN

 

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s