OKUDUĞUM HER ŞEYİ UNUTTUM. SÂDECE DOSTUN SÖZÜNÜ TEKRAR EDİYORUM

 

     وبالَغْتُ في كِتمانِه فنسِيتُهُ  وأُنسيتُ كَتمي ما إليهِ أسرَّتِ   135. 

Sevgilinin muhabbet sırını gizlemede o kadar ileri gittim ki, sonunda o sırrı da unuttum; nefsimin kalbime izhar ettiği mahbûbeyi sevme arzûsunu gizlemek de bana unutturuldu. Yâni sözün özü, muhabbet sırrını gizlemede ileri gittim, böylece o sırrı da unuttum, onu gizlemem gerektiği de bana unutturuldu. /51 ٠b/

Kaynak: İsmail Rusûhî Ankaravî, Makâsıd-ı Aliyye fî Şerhi’t-Tâiyye, [Osmanlı Tasavvuf Düşüncesi] Yayına Hazırlayan: Prof. Dr. Mehmet DEMİRCİ, Haziran, 2007, İstanbul

 

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s