EY GÜNEŞİM, GİTMESEYDİN

 

Kötü dostla ünsiyet, belâya bulaşmaktır.

Mademki o geldi, bana uyumak düşer.

   Uyuyayım da Eshabı Kehf’ten olayım.

O sıkıntıda o minnette mahpus kalmak, Dıkyanus’tan iyi” dedi.

   Eshabı kehf’in uyanıklığı, Dıkyanus’a kulluk etmekti. Fakat uykuları; şereflerini, haysiyetlerini korumuş oldu.

   Bilgiyle uyumak uyanıklıktır. Vay bilgisizle oturan uyanık kişiye !

Kargalar, güz mevsimi otağlarını kurdular mı, bülbüller gizlenir ve susarlar.

   Çünkü gül bahçesi olmayınca, bülbül sükût eder. Güneşin kayboluşu, uyanıklığı öldürür.

   Ey güneş !

Sen yeraltını aydınlatmak üzere bu gül bahçesini terk ediyorsun.

   Fakat marifet güneşi, bir yerden bir yere gitmez, o güneş dolunmaz.

Onun tanyeri akıl ve candan başka bir yer değildir.

   Hele işi gücü; gündüz olsun gece olsun, âlemi aydınlatmak olan o cihanın kemal güneşi hiç kaybolmaz.

Kaynak: MESNEVÎ-İ ŞERİF Tercümesi, Çeviren: Veled Çelebi (İzbudak), c. II, b.36-44

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s