ANAMKUCAĞI

 

 bütün derdini unuturmuş

çocuk

sığınırmış anamkucağına

“yok mu senin”

o gün değilse, önceden ölmüştür

kalası kalası topraktan başka

 

toprağa sevgiyi özümüzden duyarız

ah şu üveylik koyan dünya olmasa,

karışsa da  taşlar

gönül gözümüzdür  o

hep beyaz kalır  taşlasan da

taşlaşsada

 

değil mi kireçtaşı,

beyaz

yine de gözsuyun değdirme

çıkartma ateşini

tortusu boyar olur,

ayrışma, değiştirme

koynunda bir kucak bulsa

sevse sevilse, kafiydi

büyümeden çocuk

kalmaktı dileği

 

kızmayın, çocuktur ağlar,

koca peygamber bile

sığınır “anamkucağı”na

 

 

bir kere “gel”

“nasılsın” desen

birde kucağında noksanını silsen

elin varmıyor

dilin almıyor mu?

“kime?”

“ah aman” edelim

 duyuldu mu çocuğunu iten anamkucağı?

“ben bilmiyorum”

 

İ.

 

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s