ÖLDÜ … OLDU DİYECEKLER

“acır mı…
tuz dök üstüne…
daha acınsın “

 

o, yanıp… yakılarak ağlıyor …

sen  dönüp duruyorsun

yazıktır… yazık

hasta olmuş… senin yüzünden

 

biliyorsun… hep ağlar 

bakamaz… birazda  mahcup

neden siz mi

azıcık bilir miyiz

 

yakarsa.. diye ağıtlar

acır mısın… acınır

dökseler  üstüne… güller …

olsun… kokunu bulamaz ki

 

hani yalnızdın…

bir kere burnun sızlamıştı

bir esinti …kaplamıştı

tarafsız …her yerden

 

beklenirdi…  senden  vefa…

bile ses vermedin

karartman olmasaydı…

ışık sönüvermeden

 

her tarafta duyulsun… mis kokun

tütsünü  kaldırmışsın

duvarlarını  yüceltme

kurbanız… kınalım diye

 

bir körpecik ve solgunu

mahrummuş gibi

cılızlanmış   bir bakışla

bırakır mısın

 

sen varsın… aşkınla

canlandı …sanıyorsun

yorulur bekleyen

onun için öldü…oldu diyorlar

 

an…an…dikilen taşlar

dirlik vermiyor

gömülecek

bir kabir yeri kadar

 

 

sen yine de gül… gülerken

ağlamalı… bekler seni…

gelir mi …diyerek

bilir ki… yine gelemeyeceksin

 

  

İ.

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s