GÖZ MÜREN ÇİZ DEFTERİ

 

“ağlayacağımda,
yine yüzünü göstermeyecek
biliyorum”

 

diken üstü  canım çiçeğim  ağaçlar

kalp üzgün kalaydı hatıralar

gökten inen bütün  yazgı

senin ve benim silinmeden tekrar

 

sızlanır  gidişine katarlar arkandan

yolcusuz kalmaz zamanın

kapılar ardında yazınsız

sözsüz  gizli gizli  itirazlar

 

şimdi dönüş  sormuyor ve gidiyor

oturduğu sofrada tık ses  

sonu şükürlerle edilen dua

dinler de usandı kulaklar

 

amindir dilekleri anlaşılmaz istekler

ayrılık olacak bu kimin derdi

çek  elim  bu sıralar ağlamaklı

içtiği sigarada saklandı gök dumanlar

 

ateşin kalbi çıkmak ister  

akar gözyaşı acı derin  sular

izim gider anla gizli kalsın 

paylaşamadık  karabasan bulutlar

 

karaya doğar beladan rahmet  

atılırken taşlar içe kaydı 

keşke isteseydi can  vermez mi 

elemine gönülden için için ağlar

 

yar  kime gül böyleyken

gel ha bakalem anlar mı  

kıyıda görmeden uçan kaçıncı kuş

ah nerde onlarda çığırtılar

 

artık hakkın sessiz yazar 

sen oku hecesi sesiyle uzundur

anlarsa  değersiz  karşılığı

beklemekle olmaz ağlamalar

 

dön döner dönüş döndü
yok olunca bir kalemde

kolay mı yol bulmak ve açmak

dolma kalemi de  kurşunlar

 

değişmez kaderdir kitap  

çizilir ele geçmesin defter

göz müren akar siyah mayi

çiz içini  beyaz sayfaları hala var  

 

 

İ.

MÜREN: Irmak, akarsu

 

 

BAŞA DÖN

 

Reklamlar