ACIMA YOLUN SONU

 

“Ne edepliydi

başı öne eğik kahramanlar gibi

haddi aşmadan sadakatle”

 

ağlar mıydın

biliyorum üzülüyordun

çok bekledim çaresiz

beni de hatırlar sorar

halim kalmadı mecburen geldim

 

bulmuş muydun

içim yanar  çığıramaz haldeyim

acımaz biryana  sunarsın

kanar  ciğerimin musluğu

şifalar verir diye dertle geldim

 

uzatmış mıydın

vefasılık kimden emanet

böyle değil  kır dizginleri

akardı çeşmeyi bir el açsa

paslı suları içmeye razı  geldim

 

beklemez miydin

yine sözümü bozdum inkar ettim

konuksuz geçen günlerimin dostu

tanrımın  gölgesisin yere düşme

senin ayaklarına bezenmeye geldim

 

alçalmış mıydın

belki buluşamayız iki cihanda  

bana gürzler değsin sana değil

hakkındır  kainat ve aheng

mağara kapına uzanmaya geldim

 

ibrahimle miydin

güneşine yıldızına ayına bakarken

bense unutulmuş bir köşende

yalvarırken attığın kara geceye

günüm doğsun diye efgâna geldim

 

geceler miydin

kanarken derin derin kalbim

sarıl bana bir benle kal  

içim acıyor ermiştir erenler

sözün bittiği yer can vermeye geldim

İ.

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s