BEYAZ MEKTUBUMA KIRMIZI NOKTA

” her gün birini kaybediyorum
sen bari gitme”

üzgün zamandayım sabırla çok görmek istediğim

canıma mektup atasım geldi
hep gelirde döndü elim

nasıl olsa

ben istedim de olsun diyemedim

bağırsak tanrıya mahcup halim 

canlıca kaybettiğim hatıram masum

çok zor

dilimden kayan dondurmam tatlı ne fayda

yemez oldum dokunur şekerim

akşam ve gün olmuyor gidişini duyar

kaybederken sevdiklerim

eskiden demek olmasa

oturduğumuz sofrada beraber baktığımız tarihi tas

kaşık uzattığımız bir an bile

silinmek için

mektuplar var belki yaza

ilkbahardan atamadığım

ulaşır bir yerde yaprak sayfaya düşerde

gidenlere cevap getiren postacım

grev yoksa nerde

kargocu meleklere  kırgınım sesim çıkmaz

derim sevdiğim beni hiç unutmaz

uzun uzun bakan bakışlar bebeğinde

güneşi doğur yerine batırma

gel mektuplarının birini yine göndermişsin

sayfa beyaz üstüne yazılmış harfler beyaz

okuyamadım demem ancak ifadeler de

beyaz bir anlatabilsem

okuyorum sayfayı

sadece koyduğun bir nokta

ah üstüne ne destanlar yazılır

bu nokta işi çoğalır bilirim

 

evet mektubu inanın geldi

noktası gözüme hemen değdi

çok ağladım

canım yandı yaşlar boşandı

ah bir görseniz ne dağıldı ne renklendi

etmeyin merak siyah değil kırmızı

ancak garibim sayfadan saçları dağıldı

ucundan da bana bir harfi kaldı

 

biliyorum okuyorum söylüyorum

ancak ben sevmişim toprak döküle
karşılığı yok bir kelime

örtülsün yine karlar üstüne

İ.

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s