YORGUN

 

yorgun gönlümün ilacı

kalmadı dedikçe söylendiğim  

kim duyar üstüne işaret edilen

bir söz ki ağızdan çıka

baş feda derken

kanım akar gerçeğinden

üzüldüğümü düşünmeyin

nasıl olsa ağlar kalbim  derin derin yerlerinden

içinde rengi kalmamış ateş gibi

gel gidelim içilecek ne kaldı

yazılacak sözler misaliyi

içimin ağrıdığını duy

okurken kendini bildiğim

bir söz yok ki cansız kaldı bedenim

âşıksan gel bu meyhaneye

geceyi sarhoş geçirtir ayık değil düşüncelerim

pir değersiz kara kömürü közledi

üstüne de şarap döküverdi

duyduğum bu… duymadığın ne ki

hepsi senin aşkından hattın başıma

çöllere düşürmüş beni leyla

kapısına geldiğim yer benim

eşiği  olsa yeterdim

almadın içeri bir ulurken

ululuk kalsın kapında nasıl olsa tozlanıverdim

âşkın meyhanesinde anılmaya gerek yok

bugün sevgiliden bir haber geldi

bir ışık düşerken söndür at beni yoluna  kurban

uzaktan uzağa parçalanmış kalbim

dökebilirsen demeye gerek kalmadı

ne olur dediğine bir bakma

vurduğun yerler

diye düşünmeden seni çok sevdiğim

arkadaşım diye değil canımın içine

yıkılmış bedenimi ayırmayın

her türlü sözleri senin söylemene gerek yok

ben söyleyim sustuğum yerde

geceler benim için… dert değil

sen var ol

olmayan yine benim

 

İ.

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s