HAS ODA SAKİNLERİNDEN ABDÜLKÂDİR GEYLÂNÎ Kaddese’llâhü Sırrahu’l Azîz

 Leyla nın mahallesinde çadır kuran adamlar,

Aşkın yolunda varılacak en son yere varanlar!

Hasan’ın soyundanım, “Has Oda”dır makamım,

Ricalin boyunları üstündedir ayaklarım!

[1]

 

[“Has Oda’dır makamım” sözü, İmam Geylânî hazretleri ile çağdaşı Şeyh Abdur-rahmân Tafsûncî arasında geçen bir olaya işaret etmektedir. Şattanûfî ve Yâfiî’nin üç yoldan rivayet ettikleri bir haberde Şeyh Tafsûncî şöyle der:

“Ben, Şeyh Abdülkâdir’in adını ancak yeryüzünde duydum. Kırk yıldır kudret kapısının eşiklerindeyim, ama onu görmedim!” Bu söylediklerini İmam Geylânî hazretlerine iletmek üzere, sohbet arkadaşlarından bir grubu Bağdat’a gönderir. Tam o sırada İmam Geylânî hazretleri bazı müritlerine şöyle buyurur:

“Tafsûnc’a doğru yola çıkın. Yolda Şeyh Abdurrahmân’ın göndermiş olduğu bir gurup göreceksiniz. Onları da yanınıza alarak Şeyh Tafsûncî’ye gidin ve deyin ki Abdülkâdir sana selâm söylüyor ve şöyle diyor:

“Sen eşik­lerdesin! Eşiklerde olan kimse huzurda bulunanı göremez. Huzurda bulunan da Mahda’da/Has Oda’da olanı göremez. Ben ise Has Odadayım!” [2]

İbn’ül Arabî, Hakîm Tirmizî’nin sorularına vermiş olduğu cevapta, İmam Geylânî ile Şeyh Muhammed b. Fâid el-Evânî arasında geçen buna benzer bir olayı anlatır. Şeyh Evânî şöyle der:

“Ben huzurda bulunuyordum. Ama Şeyh Abdülkâdir’i göremedim!” Bu sözler İmam Geylânî hazretlerine iletildiğinde tebessüm ederek şöyle buyurur:

“Muhammed doğru söylemiş! Lâkin ben Has Odada bulunuyordum!”[3] Sufilere göre “Mahda” kelimesi, kalbin (veya kut­bun) Allah Teâlâ’ya vâsıl olmuş insanları göremediği yeri ifade eder.[4]]

 


[1] (Abdülkâdir Geylânî, et al., 2005), Kaside-i Hamriyye (Gavsiyye), s. 203

“Ayaklarım, Allah Teâlâ’nın bütün velilerinin boyunları üstündedir” sözü, İmam Geylânî’nin en meşhur sözlerinden biri ve belki de en meşhurudur. Bu söz, Şattanûfî’yi bir taraf­tan rivayetin isnadını tahkik etmek, diğer taraftan da bu sözü söyleyenin makamını is­pat etmek için kaleme aldığı Behçetü’l-Esrâr ve Ma’dinü’l-Envâr adlı eserini yazmaya teşvik eden sebep olmuştur.

[2] (Bkz: Behcetü’l-Esrâr, 27; Hulâsatü’l-Mefâhır, yazma, vr.: 92a).

[3] (Olayın ayrıntı­ları ve İbn Arabî’nin yaptığı yorum için, Osman Yahya’nın tahkik ettiği Hatmü’l-Evliyâ adlı eserin 224. sayfasına bakınız).

[4]  (Bkz: Kaşânî, Istilâhâtü’s-Sûfiyye, 81).

 

 Kaynakça

Abdülkâdir Geylânî thk: Yusuf ZEYDAN ve hzl: Mustafa UTKU Abdülkâdir Geylânî Divanı Kaside Makaleleri [Kitap]. – İstanbul : Sır, 2005.

 

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

....

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.