YAHUDİLERE DAİR

 

 

Mehmed Şevket Eygi
28 Temmuz 2006 Cuma

1962’de haftalık Yeni İstiklâl Gazetesini yayımlıyordum. Adnan Menderes’in idamının yıldönümünde “Zulümlerin en şenii ve alçakçası kanunların gölgesinde yapılandır” başlıklı bir başmakale yayınlamıştım. Onun yanında meşhur şair Şükûfe Nihal hanımefendinin “Git!” şiirini basmıştım. Hemen tutuklandım. Sultanahmet Hapishanesi’ne atıldım. O tarihte hapishaneler bugünküne nisbetle çok insanî idi. Gazeteci olduğum için beni “Beşinci Kısım”a verdiler. Yassı Ada’dan gelme İstanbul Milletvekili İbrahim Bey, Eminönü Emniyet Amiri Zeki Şahin, Adnan Menderes’in korumalarından Bumin Yamanoğlu, döviz kaçakçısı Ruben Asa…Malî suçlardan yatan Max Frumkin isminde bir Yahudi de vardı o kısımda. Türk vatandaşı değildi. Haymatlos idi. Birgün elimde Cevat Rifat Atilhan’nın Siyonistler aleyhindeki bir kitabını görünce bana şu soruyu yöneltmişti:

-Şevket Bey, Dünya’nın en büyük Yahudi düşmanı kimdir biliyor musunuz?

Ben:

-Herhalde Mısır Devlet Başkanı Abdünnasır’dır cevabını vermiştim.

Frumkin:

-Birincisi benim… demişti.

-Nasıl olur siz Yahudisiniz!..

-Öyle ama Yahudilerden o kadar çok çektim ki, şu anda onlara en fazla düşman olan benim.

Max Frumkin daha sonra “Yahudilikten Niçin Çıktım?” başlıklı bir kitap yazmış ve yayınlatmıştır.

Ben ondan önce tahliye edildim. O daha sonra çıktı, lakin hayli yüklü bir tazminat ödemesi gerekiyordu. işleri bozulmuş, malî gücü kalmamıştı. Bir gün Yunanistan’dan bir mektup geldi. Frumkin’dendi. Edirne civarında Pityon istasyonunda trenden inmiş, Yunanistan’a iltica etmişti (o tarihlerde Edirne’ye giden tren Pityon civarında Yunan topraklarından geçiyordu, sonradan hattı dahile aldılar…)

Max Frumkin, Yahudiliği bırakmış Protestan olmuştu. Niçin Müslüman olmadığını sorduğumda, “Siz Müslümanlar birbirinizin gözünü oyuyorsunuz nerede kaldı ki bana yardım edeceksiniz. İstanbul’daki Hollanda kilisesinin papazı bana yardım ediyor. Anlatabildim mi?” cevabını vermişti.

Yahudiliği ve Museviliği bırakıp İslâmiyet’i kabul eden kimseler de vardır. Bunların bir kısmı hakkında internetteki “www.jewsforallah.org” sitesinde bilgi bulabilirsiniz.

Max, bir ara İstanbul’dan İsrail’e gitmiş, orada iş bulacak, çalışıp kazanacak, hayatını tanzim edecek…Ber-Şeba’da çok sıcak bir gün bahçesini sulayan bir ırkdaşından ve dindaşından bir içim su istemiş adam, “parasız vermem” demiş!..

Birkaç ay önce dış ticaret işleri ile uğraşan bir dostum, İsrail’e gitmişti. O anlattı:

-Kudüs’te kalabalık bir sokakta bir İsrail askeri, çelik yelek takmış, pür silâh bir setin üzerine oturmuş kucağında da bir kız ve gelip geçenlerin, kadınların, çocukların, halkın arasında öpüşüyorlar, sevişiyorlar.

Seks konusunda sanırım Dünya’nın en “özgürlükçü” ülkesi İsrail’dir. Ondan sonra şu malum karikatürleri yayımlayan Danimarka gelir. Bundan bir yıl kadar önce İngiltere’deki dostlarımdan bir zat 276 sayfalık ilmî ve ciddi bir kitap getirdi. Yazarı Danny Kaplan, isminden anlaşılacağı üzere bir Yahudi’dir. Kitabın ismi şu “Brothers and Others in Arms. The Making of Love and War in Israeli Combat Units.” Bu kitap İsrail ordusundaki seks faaliyetlerini, özellikle homoseksüelliği anlatıyor. Öyle hayalî, uydurma bir kitap değil. İlmî araştırma ve anket şeklinde hazırlanmış, kitabın arka kapağında üniversitelerin, uzmanların, yetkili kişilerin tahlillerinden alınmış cümleler var. (Southern Tier Editions Harrington ParkPress)

İsrail ordusunun saldırganlığını anlamak ve izah etmek için İsrail’deki seks anlayışını ve cinsel faaliyetleri bilmek gerekir. Amerikalıların Irak’ta Guantanamo’da yaptıklarını anlamak için de bu gereklidir. Sivil halka, kadınlara, çocuklara, ihtiyarlara, hastalara, yaralılara merhametsizce saldıranların psikolojik sorunları vardır. İsrail halkının büyük kısmı, ordusunun büyük kısmı (tamamı demiyorum) erotik ve sadik bir pislik içindedir.

II.Dünya Savaşı’nda Almanlarda böyle bir durum görülmemiştir. Binde bir istisnai bir vakıa olsa bizzat Alman ordusu ve Alman devleti tarafından en şiddetli şekilde cezalandırılmıştır. Jean Paul Sartre “Situations” adlı kitabında, işgal altındaki Paris metrosunda oturan bir Alman subayının yaşlı bir Fransız kadınına yer vermesi gibi vak’aların çok görüldüğünü anlatır. Fransızca bir kitapta Rusya’dan çekilen Alman ordusu Karpat dağlarını geçerken kendi askerlerinden birini Askerî Mahkeme kararı ile bir ağacın dalına asarak idam etmiştir. Suçu? Bir elma bahçesinden izinsiz elma koparmasıdır.

1915 Çanakkale Savaşı’nda müttefik (İngiliz, Fransız vs.) kuvvetlerin başkumandanı olan İngiliz generalinin hatıralarında okumuştum. Günlük şeklinde yazılmış, bir yerde şu küçük cümle yer alıyor: “Çerkes asıllı bir Osmanlı zabiti yaralı bir İngiliz’i sırtına almış sahra hastanesine götürmüş…” Düşman generalinin bu cümlesinde hayret vardır, hayranlık vardır, takdir vardır.

Amerikan ve İsrail ordusu Lübnan’da, Irak’da, Afganistan’da arslanlar gibi değil sırtlanlar gibi çarpışıyor.

İsrail’in acımasız, uluslararası savaş hukukunu ayaklar altına alarak, masum çocukları öldürerek yaptığı kuralsız ve etiksiz savaşı bir kısım (İsrailli ve Diaspora’ya mensup) Yahudiler de lânetliyor. Yazık ki çoğunluk sırtlanlıklara alkış tutuyor.

İsrail Hahamlar Konseyi’nin Talmut’a göre savaşta kadınlar, çocuklar, ihtiyarlar ve siviller de öldürülebilir fetvası, Yahudi olmayanların gözlerini açmalıdır. 2007’ye kalmaz Ortadoğu Savaşı genel bir yangın haline dönüşecektir. İsrail’in Türkiye’nin tamamını vurabilecek nükleer veya nükleer olmayan füzeleri bulunmaktadır. Bunları ateşleyip fırlattıkları zaman ne asker dinleyecekler, ne sivil.

Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışında Yahudilerin büyük rolü olmuştur. Yahudiler “Katırlı Lejyonlar” meydana getirerek İngilizlerle birlikte, velinimetleri Türklere karşı savaşmışlardır. Filistin, Osmanlı ülkesinin bir parçası iken Aaronsohn adında bir Siyonist, Nili gizli teşkilatını kurmuş ve Türkler aleyhine casusluk yapmaya başlamıştı.

Nili, Kahire’deki İngilizlerle gizli bağ kurmuş, aylarca Osmanlılar aleyhine bilgi göndermiştir. Türkler 1917 Eylül’ünde Mısır’dan Yahudi casuslarına haber getiren bir posta güvercini yakalamışlar ve casusluğu öğrenmişlerdi. Teşkilatın üyelerinden biri olan Na’aman Belkind, Osmanlı otoriteleri tarafından yakalanmış, teşkilatın bir takım üyeleri tutuklanmıştı. Bunların bir kısmı sürülmüş, bir kısmı idam edilmiştir. İsrail devleti daha sonra, Osmanlı’nın çöküşüne yol açan casusluk faaliyetlerinde bulunan bu kimselerin kabirlerini araştırmış ve onları millî kahraman ilan etmiştir.

İsrail’in kurulması için Osmanlı Devleti’nin yıkılması ve Filistin’in İngiliz mandası altına konulması gerekiyordu. Yahudiler bu işi becermişlerdi.

Türkleri mânevî bakımdan çökertmek aliéné etmek, bir millet olmaktan çıkartıp, bir sürü haline getirmek için onların İslâm’a olan bağlılıklarının da zayıflatılması konusunda bir takım Yahudiler çok çalışmışlardır. Bunlardan, Selanik Hukuk Mektebi muallimi (profesörü) Moiz Kohen Efendi, buram buram Oğuz Türklüğü kokan Tekin Alp takma adıyla Türkçülük ve milliyetçilik kitapları yazmış, bunlardan birine “Kahrolsun Şeriat!” başlıklı bir bölüm koymuştur. Bugün (hakiki Türkçüleri ve milliyetçileri tenzih ederek beyan ediyorum) İslâm’a sövüp sayan, Müslümanlara gerici ve yobaz diyen bir takım sahte Türkçüler ve milliyetçiler işte bu Tekip Alp nâm-ı diğer Moiz Kohen’in çömezleridir.

Ek-4: ÇATIŞAN KÜLTÜRLER-Keşifler Çağında Hıristiyanlar,  Müslümanlar, Yahudiler

Bernard Lewis
Princeton, Şubat 1994

1492’nin çeşitli yıldönümleri ve 1492’nin farklı yerlerde, farklı insan gruplarınca algılanmasında ve anılmasında görülen keskin karşıtlıklardı. Amacım başta İber Yarımadasındaki Müslüman iktidarının son ileri karakolu Gırnata’nın (Graneda) Hıristiyanlarca fethedilmesi ve birkaç ay sonra İspanya’nın her yanındaki Yahudilerin ülke dışına sürülmesi olmak üzere aynı yıl içinde meydana gelen başka bazı olaylara dikkat çekmek, görünüşte birbirinden farklı olan bu olayların nasıl birbiriyle bağlantılı olduğunu göstermek ve bunu yaparken de üç süreci, yani fetih, ülkeden çıkarma ve keşif süreçlerini uluslararası, dinlerarası ve hatta denebilirse kıtalararası tarihin oluşturduğu daha geniş bir çerçeve içine oturtmaktı.

Avrupa’nın batı ucunu geri almaya ve yeniden fethetmeye yönelik uzun mücadelenin tamamlandığının işareti olan Hıristiyanların Gırnata’yı ele geçirmesi, Avrupa’nın büyük karşı saldırısına da zemin hazırladı. Derin bir anlamda bu karşı saldırının başlangıç noktası İspanyol ve Portekiz denizcilerinin seyahatleriydi.

1492’ye gelindiğinde İber Yarımadası’nın her yanında Hıristiyan yönetimi hüküm sürmekteydi; ama Yahudiler ve çok daha büyük sayıdaki Müslümanlar olmak üzere geride Hıristiyan olmayan birçok insan kalmıştı. İspanya’nın ve birkaç yıl sonra da Portekiz’in Hıristiyan hükümdarları, yeniden fetih ve karşı saldırı sürecinin zorunlu bir parçası olarak bunları tasfiye etme işini yerine getirdi. İki azınlıktan daha küçüğü ve daha zayıfı Yahudilerin kovulması atılan ilk adım oldu. Daha büyük çapta, daha karmaşık ve daha tehlikeli bir iş olan Müslümanların ülkeden atılması ise biraz daha uzun bir zaman aldı.

Avrupa’nın yayılması her iki uçta aynı anda meydana geldi ve her ikisinde de yüzyıllar boyunca sürmüş Müslüman egemenliğini ortadan kaldırma çabasıyla başladı. Doğuda Ruslar uzun bir mücadelenin ardından sonunda tarihçilerinin deyişiyle “Tatar boyunduruğu”ndan kurtulmayı başardı. Batıda Hıristiyanlar sekiz yüzyıl önce kurulmuş olan Mağribi egemenliğine ve hatta zaman içinde Mağribi varlığına son verdiler. Avrupa’nın hem doğusunda, hem de batısında yeniden dirilen Hıristiyanlar bu mücadeleyi düşman kampın içlerine taşıdılar. Doğuda Ruslar Tatarları önlerine katarak Tatar topraklarına girdiler, Orta ve Kuzey Asya üzerinde bir egemenlik kurdular. Batıda daha sonra öteki denizci halkların da izlediği İspanyollar ve Portekizliler, kovaladıkları Mağribilerin peşinde Afrika ve Asya’ya yöneldiler ve neredeyse tesadüfen Amerika’yı “keşfedip” sömürgeleştirdiler.

Kaynak: Bernard LEWIS, Çatışan Kültürler-Keşifler Çağında Hıristiyanlar, Müslümanlar, Yahudiler, Özgün Adı: Cultures in Conflict Christians, Muslims and Jews, in the Age of Discovery, Çeviren Nurettin Elhüseyni, TARİH VAKFI YURT YAYINLARI, Dördüncü Basım: Ekim 2002,İstanbul

 

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

yorum

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s