CAM KIRMA

 

Dervişin evinde bir kadeh vardı, üçlü takımda. En küçük olanı biraz kaba yapılmış, diğerlerine göre ayarsızdı. Dervişin ikide bir gözüne takılır, “onlardan seni ayıracağım” derdi. Bir gün  onu zücaciyeye götürüp değiştirmek istedi. Ancak kadeh yolda kırıldı.

Derviş, çok üzüldü.

“Neden kırıldın” dedi.

Kadeh ona hal diliyle dedi ki,

“Bunca zamandır senin evinde misafir idim. Sevinçli idim, sen ise beni götürüp kendinden ayırmak istedin.

Ben seni sevmiştim. Sohbetini, sesini, güzel sözlerini…Tamam kabayım ama, sevmiştim. Ayrılığına dayanamayacağımı bildim… Kırılmak benim için daha iyi, şükür elinden düştüm ve kırıldım. Bu şekilde senden ayrılmamış oldum”…dedi.

Derviş, üzüldü…kalbine eşyanın aşkı geldi. Bir cansız eşya sevdiğine böyle bağlı ise, kalp taşıyan bir insanı kırmamalı…Ancak, bunun orta yolu, bir türlü belli olmuyor …sadece hata bende mi…dedi…

BAŞA DÖN

 

Reklamlar

....

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.