GÜNDEM


HOW GREEN WAS MY VALLEY
VADİM O KADAR YEŞİLDİKİ (1941)

«Vadim o kadar yeşildi ki» isimli İngiliz romanını okuyorum. İngilizlerin zihniyetini göstermek bakımından çok mühim bir kitap. Orada, İngiliz milletinin nasıl düşündüğünü, neler hissettiğini görüyoruz. Onun için, İngiltere’nin Bolşevikleşmesi tehlikesini ben şahsen uzak görüyorum. İngiliz zihniyeti, milli an’anelere çok bağlı bulunuyor.

http://tr.wikipedia.org/wiki/Vadim_O_Kadar_Ye%C5%9Fildi_Ki_(roman)

http://tr.wikipedia.org/wiki/Vadim_O_Kadar_Ye%C5%9Fildi_ki_(film)

GOEBBELS’İN HATIRALARI -Goebbels Diaries 1942-1943

Yönetmen: John Ford

Senaryo: Philip Dunne, Richard Llewellyn

Ülke: ABD

Tür: Dram, Aile

Vizyon Tarihi: 28 Ekim 1941 (ABD)

Süre: 118 dakika

Dil: İngilizce, Welsh

Müzik: Alfred Newman

Nam-ı Diğer: R ichard Llewellyn’s How Green Was My Valley

Oyuncular: Walter Pidgeon , Maureen O’Hara, Anna Lee, Donald Crisp , Roddy McDowall

Özet

Yüzyılın başında, Galler bölgesinde maden ocağında çalışarak geçimini sağlayan Morgan ailesinin yaşantısı, ailenin en küçük bireyi Huw (Roddy McDowall) tarafından anlatılıyor. Huw hastadır. Yürüme zorluğu çekmektedir. Okulda da problemleri vardır. Ailenin diğer fertleri kömür madeninde çalışır. Ancak madendeki ücretler yavaş yavaş düşürülür. Çalışanlar, işten çıkarılır. Çevredeki aileler büyük sıkıntıya düşer. Rahip Morgan (Donald Crisp), “Sendika” taraftarı olan çocuklarına bile karşı çıkar, toplumu yatıştırmaya çalışır. Ancak çalışanların öfkesi artar. Ailesine sahip çıkacak olan ise bayan Morgan’dır (Sara Allgood).

Bayan Morgan, hem kocasına hem de çocuklarına sahip çıkarak, yuvasını kurtarmaya çalışır.

Vadinin en güzel kızı Angharad ise (Maureen O’Hara), bay Gruffydd’a (Walter Pidgeon) deli gibi aşıktır. Mr. Gruffydd ise kilisede görev yapmaktadır

Filmden Kesitler

Eşyalarımı, annemin eskiden pazara giderken sırtına aldığı şala doldurdum. Vadimden gidiyorum. Ama bu kez geri dönmeyeceğim. 50 yıllık anılarımı geride bırakıyorum. Ne garip, an geçtikten sonra pek çok şey unutulur gider. Oysa uzun zaman önce olanları, çoktan olup gitmiş kadınların ve erkeklerin anısı zihnimde o kadar berrak ve taze ki. Neyin gerçek olduğunu, neyin olmadığını kim söyleyebilir?

Sesleri hâlâ kulaklarımda çınlarken arkadaşlarımın gittiğine inanabilir miyim?

Hayır, demekten vazgeçmeyeceğim çünkü onlar zihnimde yaşayan gerçekler hâlâ. Geçen zamanın çevresine çekilen ne bir parmaklık ne de çit var. Geriye dönersin, istediğin bölümü yeniden senin olur. Eğer hatırlarsan, ben de vadimin bugünkü haline gözlerimi kapatıp ben çocukken olduğu haliyle vadimi görüyorum. Yemyeşildi ve dünyanın bütün nimetlerini içinde barındırıyordu. Galler’in hiçbir yerinde bu kadar güzeli yoktu. Küçük bir çocukken öğrendiğim her şeyi bana babam öğretti. Onun öğrettiği hiçbir şey sonradan yanlış ya da yararsız gelmedi. Bana verdiği basit dersler, sanki daha dün anlatmış gibi zihnimde berrak. O günlerde kara cüruf kömür madeninin atıkları sadece tepenin yamaçlarını kaplıyordu. Henüz kırları bozmaya, köyümüzün güzelliğini karartmaya yetmiyordu. Zira maden ocağı, cılız kara parmaklarını yeşile sokmaya daha yeni başlamıştı. Ablam Angharad’ın sesi bugün hâlâ kulaklarımda. Babam ve bütün ağabeylerim kömür madencileriydi ve yaptıkları işten gurur duyarlardı

Biri bir şarkı başlatırdı ve vadi seslerin yankısıyla dolardı. Zira, benim insanlarım için şarkı söylemek gözün görmesi gibi doğaldır. Sonra sıra, arka bahçede fırçalanmaya gelirdi. Kova kova sıcak ve soğuk su taşımak Ablam Angharad’ın göreviydi. Ben elimin yettiği küçük işleri yaparken, babam ve ağabeylerim sırtlarındaki kömür isini temizlerdi. İzlerin çoğu çıkardı ama bazıları hayat boyu kalırdı. Bunlar, kömür madencisinin madalyasıdır. Babama ve yetişkin ağabeylerime imrenirdim. Fırçalardın, fırçalardın… Bay Kömür öylece durur, sana kahkahayla gülerdi. Babamın önünde her zaman ya sığır parçası ya da kuzu kolu ya da budu olurdu Yemek yerken hiç konuşulmazdı. Lezzetli bir yemekten daha iyi sohbeti olan bir kimseyi hiç görmedim. Annem hep koşuştururdu. Yemeğe her zaman en son o başlardı ve en erken o bitirirdi. Babam evimizin başı ise, annem de kalbiydi. Yemeğin ardından, bulaşıklar yıkandıktan sonra kutu masaya konur ve harçlıklar dağıtılırdı. Vadimizde yaşayanlar hayatlarında hiç banka görmemişti. Biriken paramızı şömine rafında saklardık. Babam hep “Para harcamak içindir” derdi. Tıpkı o parayı kazanmak için erkeğin gücünü ve aklını kullandığı gibi. En az o kadar istekli ama her zaman bir amaç uğruna… Teşekkür ederim, baba. Yüzlerce kez yaptığım gibi, evden koşarak çıkıp sokağı geçerdim. “Şimdi yavaş çünkü kiliseye saygı göstermeli.” Bu babamın bize öğrettiği ilk şeydi. Sonra doğru Bayan Tossel’in dükkanına. Şekerlemesini saatlerce çiğnerdin. Bugün düşünüyorum da, yuttuktan sonra bile dilinin altına saklanan tadını alabilirdin. Aradan geçen yıllara rağmen o tat hâlâ damağımda. Güzel olan ama geçip giden pek çok şeyi hatırlatıyor bana.

İşte o öğleden sonra Bron’u Bronwyn’i ilk kez gördüm. Öte vadiden gelmişti. Annemi ve babamı ilk kez ziyaret ediyordu.

Bay Gwilym Morgan’ın evi burası mı?

Sen Huw olmalısın .

- Bronwyn, sen misin?

- Evet .

- Ne kadar güzelsin .

- Sanırım Bronwyn’e o zaman aşık oldum. Bir çocuğun aşık olması aptalca gelebilir. Ama çocuk halimle bile duygularımı benden başka kimse bilemezdi .

- Ivor adına gurur duyuyorum .

- Asıl gurur duyması gereken benim. Ivor için güzel duygular besliyor musun?

Daha birkaç aylıkken senin peşinde koşardı. Bunun gibi, ağzı açık .

- Bu Bronwyn, Huw. Senin ablan olacak.

- Biz zaten tanıştık. Sepete dikkat et. İçinde kek var. Bu sana göre değil, Huw. Senin için de zamanı gelecek. Bronwyn ve Ivor’un nikahını yeni vaiz, Bay Gruffydd kıyacaktı. Cardiff’teki üniversiteden geliyordu. Bu, onu ilk görüşümdü. “Bu adam sarhoş olmayacak, olamaz, olmamalı… “Topuğumdan parmağıma. Parmağımdan dizime.” “Çizgiden yürürüm çizgiyi çekerim.”

- İyi akşamlar, Bay Morgan .

- Gerçekten de öyle .

- Özür dilerim .

- Teşekkürler. DİKKAT “3 Ağustos’tan itibaren bu madende çalışan bütün işçilerin…” “…yevmiyelerinden 1 şilin 2 peni kesilecektir. C. Evans” Haydi, çocuklar. İşinizin başına. Ivor! Dai Griffiths ve Idris John’u bul ve onları Bay Evans’ın bürosuna getir .

- Biz de gelebilir miyiz?

- Olmaz. Bu yaşlı adamlara göre bir iş. Siz eve gidip, annenize suyu ısıtmasını söyleyin .

- Gidelim mi yani?

- Haydi!

- Neden yıkanmadınız?

- Sizi bekliyorduk. Sadece birkaç şilin kesinti yapılacak. Alacağımız hepimize yeter de artar. Yemek zamanı geldi, değil mi?

Nedeni, kömür için eski fiyatı alamamaları. Haydi, yıkanın artık .

- Önce konuşabilir miyiz, efendim?

- Evet. Bu kesintinin asıl sebebini size söylememişler. Haftalardır bekliyorduk. Dowlais’teki demir madeni kapandığından beri .

- Demir madeninin bizimle ilgisi ne?

- Oradan gelen madenciler, yevmiye ne olursa olsun çalışmaya razılar. Bu yüzden bizim yevmiyemiz kesildi. Bu sadece başlangıç. Biraz bekleyin. Daha da azalacak. Ta ki bunun içi de verdikleri kadar bomboş olana dek. Saçmalık! İyi bir işçi iyi yevmiyeyi hak eder ve bunu da alır .

- Bir işe üç adam düşerken değil .

- İşçi az paraya çalışmaya razıyken maden sahibi neden fazlasını ödesin?

- Çünkü maden sahibi canavar değildir .

- Onlar da bizim gibi insan .

- Onlar da insan ama bizim gibi değil. Onlarla konuşmaya gittiğin için şimdi sana bunu yapıyorlar .

- Hayır .

- Çünkü onların gücü var, bizim yok .

- Gücü nereden alacağız?

Havadan mı?

- Hayır. Bütün işçilerin birliğinden. Sendikacılık mı?

Kendi oğullarımı sosyalist saçmalıkları ağzına alacağı.. .

- …aklıma gelmezdi .

- Bu çok akıllıca .

- Birlik olmadığımız takdirde.. .

- Bu lafları yeterince dinledim! Ama baba… Şimdi yıkanın. Anneniz bekliyor. Babamı yağmur altında köpek gibi bekletmelerine göz yumup.. .

- Sana konuşma iznini kim verdi?

- Bu konu sessiz kalınmayacak kadar önemli. Sizi cezalandırmak istiyorlar çünkü… Görgü kurallarından daha önemli değil. Peki, ne yapacağız?

Kar yağmaya başladığında soğuktan ölürsün. Birlik olduğumuz takdirde ne yapabilecekler bakalım. Herkese anlatırsak, harekete geçerler. Bütün bölümler hazır. Beni siyasetinize alet edemezsiniz. Greve gitmek için bahane olmam. Eğer sözcüye böyle yapabileceklerini bilirlerse, diğer işçilere ne yaparlar?

- Göreceğiz. Susun şimdi. Yemeğinizi bitirin .

- Baba.. .

- Yeter artık .

- Ama…

- Angharad!

- Yetmez! – Owen!

- Affedersiniz ama.. .

- İzin alana kadar konuşma .

- Adalet yoksa konuşurum .

- İster izin olsun ister olmasın!

- Bu evde değil. Bu evde ya da dışarıda .

- Masayı terk et .

- Evi terk edeceğim .

- Gwilym… Babandan özür dile .

- Pişman değilim. Ben de seninle geliyorum. Köyde kalacak yer bulabiliriz. O zaman hepiniz son bir defa oturun ve yemeğinizi bitirin. Başka bir şey söylemeyeceğim. Otoritenizi sorgulamıyoruz. Ama eğer görgü kuralları gerçeği söylemeye engel oluyorsa, görgüsüz olalım daha iyi. Giysilerinizi toplayıp, gidin .

- Onlarla beraber gideceğim .

- Kapa çeneni. Sen bulaşıkları yıka! Evet, oğlum. Orada olduğunu biliyorum. Adamlar harekete geçti .

- Bunun anlamı nedir, Bay Gruffydd?

- Bunun anlamı… Vadi’den bir şey eksildi ve yeri bir daha asla dolmayacak. Haydi, annenle babanın yanına git, evlat. Bugün sana ihtiyaçları olacak. İşçiler 22 haftadır çalışmıyordu. Grev kışa giriyordu. Gün içinde sokağa çıkınca erkekleri görmek garipti. İnsanın içine korku salıyordu. Boş mideler ve çaresizlik mantığa baskın çıkmaya başlarken erkeklerin ruh hali de çirkinleşmeye başladı. Her kim dostları değilse, düşmanları oluyordu. Babamın greve karşı çıktığını biliyorlardı. Şimdi de onlar babama cephe alıyordu.

- Huw… Bu gece erkekler tepede toplantı yapacak, değil mi?

- Evet, anne .

- Beni oraya götüreceksin .

- Olmaz! Kadınlara yer yok orada .

- Ama bu gece bu kadına yer olacak! Durun! Hepiniz beni dinleyin! Benim Beth Morgan olduğumu hepiniz biliyorsunuz. Bu gece buraya hakkınızda ne düşündüğümü söylemeye geldim. Çünkü kocam hakkında kötü konuşuyorsunuz. Onun karşısına çıkamayacak kadar korkaksınız. Onun size hiçbir zaman bir kötülüğü dokunmadı. Onu tanırsınız. İçinizden bazı burnu büyük, ikiyüzlüler onunla aynı kilisede nasıl oturuyorsunuz anlamıyorum. Onun maden sahiplerinden yana olduğunu söylemek sadece yalan değil, düpedüz şeytanlıktır. Size söyleyeceğim son bir şey var. Eğer benim Gwilym’e bir zarar gelirse, bunu yapanları bulur ve onları kendi ellerimle öldürürüm. Yemin ederim. Yüce Tanrı şahidimdir.

İmdat! Yardım edin! Dayan, anne. Sesimi duydular. Buraya geliyorlar .

- Az önce uyanıktı .

- O halde atlatacak. Ama bu zaman alır. Bu evde at yetiştiriyorsunuz, Bay Morgan. Bana kalsa o oğlan çoktan tabuta girmişti .

- Gerçek bir Morgan o halde .

- İyileşecek, Bayan Ivor. Bir tas çorba ve sıcak bir gülücük işi görür. Az önce uyanıktı. Bron ile konuştu .

- Küçük çocuk ne zaman iyileşir?

- Bir şey söylemek zor. Bacakları donmuş. Bir yıl, iki yıl… Sessiz kalabilir. Bir daha yürüyeceği konusunda bir söz veremem. Doğa bildiğini okur. Söylediklerinize dikkat edin. Sanırım sizi duydu. Gözlerinin içinde gördüğümü sandığım ışık nerede?

Korkuyor musun, evlat?

- Doktorun söylediğini duydun mu?

- Evet. efendim. Peki buna inandın mı?

Evet, efendim .

- Yeniden yürümek istiyorsun, değil mi?

- Evet, efendim. O zaman inancını korumalısın. İnancın varsa yeniden yürürsün .

- Bütün doktorlar ne derse desin .

- Ama o “doğa bildiğini okur” dedi. Doğa Tanrı’nın hizmetkarıdır. Birkaç durum hatırlıyorum da, doğaya yolunu değiştirmesi emredilmişti. Kutsal Kitabı biliyorsun, değil mi?

- Evet, efendim .

- O zaman bilesin ki daha önce olan, yeniden olabilir. Bu kez senin için .

- Bana inanıyor musun, Huw?

- Evet, efendim. Güzel. Dağlardaki ilk nergisi göreceksin, değil mi?

- Evet, göreceğim, efendim .

- O zaman görürsün. Keşke senin yerinde orada yatıyor olsaydım. Ve keşke bu kitabı ilk defa okuyor olsaydım. Hazine Adası… Bay Gruffydd… Size teşekkür etmeden gitmenize izin veremezdim .

- Bu benim görevim .

- Hayır. Görevinizden fazlası. Evet. Huw iyi bir çocuk. Siz de iyi bir ailesiniz. Yakında akşam yemeğine gelecek misiniz?

Daha sonra. Doktorlar evden ayağını çektikten sonra gelirim .

- O zaman hepsini kovalarım .

- Güzel. “Hazine Adamızı ayrıntıları ile size anlatmak için…” “…1785 yılında kalemi elime alıyorum.” O günlere geri dönüyorum. O günden beri zihnimde yaşayan bütün asil kitaplar… Her zaman umut ettim, inancımı korudum. İlk aylar, annem üst katta kalıyordu. Onunla tavanı vurarak konuşuyorduk. İlkbahar…?

İşte oldu. Kar yağdı. Bir karın var ama o yatağında yatıyor. Ailene de yabancılar bakıyor .

- Evet, bir karım var .

- Seni yaramaz. Bir şey söyleyecek misin, anne?

- Haydi, bir şey söyle .

- Ne diyebilirim?

Son kez konuştuğunda ne diyeceksen onu. Dostlar arasındasın. Zor olmaz. Haydi herkes yemeğe! Seni son günlerde kilisede hiç görmedim, Ianto .

- Çok meşguldüm .

- Hangi işle, sorabilir miyim?

- Kendi işimle .

- Sadece uygarca bir soru sordum. Ben de uygarca cevap verdim. Sendikayla meşgulüm. Sendika şeytanın işidir. Sonun hiç iyi olmayacak .

- Hiç değilse kilisede oturup, boş konuşmuyorum.

- Bana bak. Boş ver. Sonradan pişman olacağım şeyler söylemek istemiyorum. Bu, üzerinde durulması gereken bir konu. Ianto.. .

- Neden kilisede boş konuşuyormuşuz?

- Sözüm sizi hedef almıyordu .

- O zaman hedef al .

- Pekala. Çünkü sürünüzün çobanlığını yapıyorsunuz. Ama sürünüzün pislik ve yoksulluk içinde yaşamasına göz yumuyorsunuz. Ne zaman buna karşı seslerini yükseltmek isteseler, bunun Tanrı’nın ilahi takdiri olduğunu söyleyip, onları yatıştırıyorsunuz. Koyunlar! Bir avuç maden sahibinin güttüğü koyun sürüsü müyüz biz?

Bana insanın Tanrı’nın sureti olduğu öğretilmişti. Koyunun değil. Bu konudaki düşüncelerimi söylemedim çünkü aile arası bir anlaşmazlığa karışmak istemiyordum .

- Size izin veriyorum .

- Pekala. İşte benim düşüncem. Sendikanızı kurun. Buna ihtiyacınız var. Tek başına güçsüzsünüz. Birlikte güçlü olursunuz. Ama unutmayın. Güç demek sorumluluk demektir. Hem kendinize hem de başkalarına karşı. Haksızlığın üstesinden haksızlıkla değil, adaletle ve Tanrı yardımıyla gelinir .

- Hayattaki konumunuzun dışına mı çıkıyorsunuz, Bay Gruffydd?

Sizin işiniz ruhani konular. İnsan ve Tanrı arasına giren her konu benim işimdir. Diyakozlar sosyalizm vaaz ettiğinizi duyacak .

- Bay Parry!

- Şeytanın uşakları .

- Bay Parry!

- O bizim konuğumuz .

- Beth, Bay Parry’e bir tas çorba ver .

- Kafasına bir tava indirebilirim. Bayan Jenkins, güzel bir şarkı çalın. Haydi, gelin arkadaşlar!

- Angharad.. .

- Bay Gruffydd… Size, hep borçlu kalacağız. Sayenizde yeniden aile olduk. Bırak ben yapayım .

- Elleriniz.. .

- Sorun değil .

- Madende çalıştınız mı?

- 10 yıl .

- 10 yıl mı?

- Okurken .

- Sabunlu bez vereyim .

- Lütfen zahmet etme. Güzel mendilini kirleten bir adam! Siz kilisede bir kralsınız. Ben de kendi mutfağımda kraliçe olacağım .

- Sen gittiğin her yerde kraliçe olursun .

- Bunun anlamı ne?

- Bunu hiç söylememeliydim .

- Neden?

Seninle böyle konuşmaya hakkım yok. Bay Gruftydd… Eğer o hakkı verecek kişi bensem bu hak sizindir. Babam ve Bay Gruffydd’in yardımıyla grev sona erdirildi. Yine iş başı yapıldı. Aylaklık günleri, zorlukların anısını silmek için çalışıldı. O sabah tepeye tırmanırken erkekler mutluydu. 1-9… 1-10… Ama hepsi mutlu değildi. Çünkü var olan az sayıda iş için çok işçi vardı. İçlerinden bazıları kendi vadilerinde onlar için bir daha asla iş olmayacağını öğrendi. Güney Galler’de de durum aynı. Baba Cardiff’te insanlar devletten ekmek almak için sıraya giriyor. Bize göre değil. Değil mi, kardeşim?

Kutudan payımıza düşeni alıp, gideceğiz. Eğer izin verirseniz .

- Nereye gideceksiniz?

- Amerika’ya .

- Benim payımı da al, Owen .

- Benimkini de. Olmaz. Kendimizinki yeter. Sadaka almayız .

- Sadaka değil ki .

- Sadece bize düşeni. Annenize bundan bahsetmeyin. Bırakın bugün geçsin. Söylememeyi boş ver. Her şeyi duydum. Amerika… Yavrularım… Kitaptan bir bölüm okuyalım mı, evlatlarım?

- Hangisini, efendim?

- Isiah 55… İkisi gitti. Bu sadece başlangıç. Hepiniz gideceksiniz. Teker teker hepiniz gideceksiniz .

- Ben seni asla bırakmam, anne .

- Huw, yavrum, eğer sen de beni bırakıp gidersen doğurduğuma pişman olurum. Neden doğurdun?

Herhalde ellerim sudan çıkmasın yüzüm ateşten çekilmesin diye. Ivor Morgan’a mektup var. Windsor Şatosu’ndan. Bay Ivor Morgan’ın… Bay Ivor Morgan, koro üyelerinden seçilenlerle birlikte 14 Mayıs’ta saat 3 ile 5 arasında Majesteleri Kraliçe’nin huzuruna çıkacaktır. Kraliçe’nin huzurunda şarkı söyleyeceksin. Bu güzel günü göreceğimi hayal edemezdim. Idris, Owen Vadi’deki herkesi toplayın. Davy, diğer madendekileri davet et. Onlara kutlama olduğunu söyle. Ianto, meyhaneye söyle. Bu gece gelen herkese içkiler bedava olacak. Evlatlarım… Morganlar’a layık bir şekilde uğurlanacaksınız. Yüce Tanrım, bugünü gördüğüm için yürekten şükranlarımı sunuyorum. Sahip olduğum her şey ve bu yeni nimetin için de şükranlarımı sunarım. Sen bizim babamızsın. Ama Kraliçemiz de bizim annemizdir. Zor günlerinde ona yardım et, Ulu Tanrım. Üzüntüsü yaşından büyük olmasın. Ve onun huzurunda şarkı söyleyecek bu seslere tatlılık, güç ve ruh ver. Günaydın, Bay Gruffydd. Sizi gördüğüme sevindim .

- Angharad pazara gitti.

- Angharad mı?

Ben Huw’u görmeye gelmiştim. Huw mu?

- Nergisler açtı, anne .

- Elibiselerin nerede, evlat?

Yastığımın altında .

- Bugüne hazırlamıştım .

- O halde gel benimle ve cesur annen için kraliçelere layık bir çiçek demeti hazırla. Kesinlikle, efendim. Çok az yolumuz kaldı, Huw. Dikkat et. Kokuyu alıyor musun?

İşte oldu. Gitmeyin! Yürüyebilirsin, Huw. Denemelisin. Haydi, evlat. Yürüyebilirsin. Huw, yürü! Aferin, evlat. Gördün mü?

Seni koca adam! Sen şanslıydın, Huw. Acı çektiğin bitkinlik dolu günleri yatakta geçirdiğin için şanslıydın. Çünkü Ulu Tanrı böylece sana kendi içinde ruhunu yaratma şansını verdi. İyi ışık almak için, babanın lambayı temizlemesi gibi.. .

- …sen de ruhunu temiz tutmalısın .

- Ama nasıl?

Dua ederek, Huw. Dua etmek derken, dini duygulara kapılıp domuz gibi bağırmayı mırıldanmayı kastetmiyorum. Dua etmek doğru düşünmenin diğer adıdır. Dua ederken, düşün. Söylediğini iyi düşün. Düşüncelerini somutlaştır. Bu şekilde, duaların güç kazanır ve bu güç senin bir parçan olur. Bedeninin, aklının ve ruhunun bir parçası olur. Bu yeni bacakların ilk görevi pazar günü seni kiliseye taşımak olmalı .

- Öyle olacak, efendim .

- Aferin sana koca adam! Elini ver bana. Haydi, gel. Lütfen yerlerinizde kalın. Diyakozların toplantısı olacak. Meillyn Lewis… Öne çık. İşlediğin günahlar ortaya çıktı. İşlediğin günahlar ortaya çıktı. Şimdi senin gibi kadınların yapacağı gibi bedelini ödeyeceksin. Tanrı’nın emirlerini çiğneyerek, dünyaya bir çocuk getirdin. Senin gibiler için dua etmek yararsız. Dersini alana kadar karanlığa mahkum edilmelisin. Meillyn Lewis… İşlediğin günahı kabul ediyor musun?

- O zaman cezanı çekmeye hazır ol .

- Durun!

- Onu rahat bırakın, sizi ikiyüzlüler!

- Bayan Morgan… Buna nasıl seyirci kalırsın?

Acımasız ihtiyarlar kafa sallayıp parmakla göstererek ona daha da fazla acı çektirmeye çalışıyordu. Tanrı böyle buyurmamış! İsa “Şimdi git ve başka günah işleme” demiş. Angharad! İncil’i çok iyi biliyorsun ama hayatı hiç tanımıyorsun. Meillyn Lewis’in benden daha kötü olmadığını bilecek kadar tanıyorum .

- Angharad!

- Diyakozlar ne bilir ki?

Bir erkeği bu kadar çok seven bir zavallı bir kız için sevdiğini bir an bile görmemek nasıl bir işkencedir bilemezsin. Canın acıyor mu, Huw?

Rahat dur. Angharad! Erkekler arasındasın. Sen neden mutfaktan çıktın?

Demek erkek oldun?

Kütür, saygısızlık, ikiyüzlülük! Tatil günü insan piposunu içip.. .

- …gazete okuyamaz mı!

- Git burnunu sümkür! İçeri gir!

- Günaydın, Morgan .

- Günaydın, Bay Evans .

- Geçin, oturun .

- Teşekkür ederim. Bay Evans. Madenin sahibi. Angharad.. .

- Konuya gireyim, Morgan .

- Tabii efendim .

- Buraya çok hassas bir görevle geldim, Morgan.

- Kötü bir şey mi?

Hayır ama beni endişelendiriyor. Buraya iznini almaya geldim. Oğlum Iestyn için izin.. .

- Çok yaşa, Morgan .

- Sağ olun, efendim .

- Nerede kalmıştım?

- İzin diyordunuz. Evet. Oğlum Iestyn’ın, kızının da izniyle kızını görmesine izin istemek için geldim .

- Biz gururlu bir aileyiz, Bay Evans .

- Bunu biliyorum, Morgan ama.. .

- …ben bir şey yapmadım, Morgan .

- Bay Evans oğlunuzun benimle konuşmasına izin veriyorum, Bay Evans. Teşekkür ederim, Morgan. Buna çok memnun oldum. Galler kanı işte. Çok memnun oldum, Morgan. Gel. Ayakkabılarımı getir. Sen odana çık. İçinde birazcık tevazu kalmadı mı?

Ayakkabılarımı bul! Ceketinizi giyin .

- Bay Morgan.. .

- Buyrun, oturun .

- Karım Bayan Morgan .

- Nasılsınız?

Bay Morgan buraya, kızınız Angharad ile konuşmak için izin almaya geldim .

- Bunlar benim oğullarım .

- Evet, onları tanıyorum. Çok yaşa .

- Buraya gelmemeliydin.

- Cevabını bilmeden bir gece daha geçiremezdim .

- Bir sorun mu var?

- Sorun mu?

- Ne demek istediğimi biliyorsun. Neden bana karşı tavırların değişti?

Neden bana yabancı gibisin?

Bir hata mı ettim?

Suç bende. Annen ayinden sonra benimle konuştu .

- Bolluk içinde yaşayacak olmana seviniyor.

- Iestyn Evans.. .

- Daha iyisi olamazdı .

- Ben onu istemiyorum .

- Ben seni istiyorum .

- Angharad. Geceler boyu düşünüp bir çözüm bulmaya çalıştım. Bu işi yapmaya başlarken ne demek olduğunu biliyordum. Fedakarlık ve kendini adamak… Hayatımda sadece bunlara yer olacaktı. Ben buna gönülden razıydım. Ama başka biriyle bunu paylaşmak… Hayat boyu yoksulluk içinde yaşamana, iyi bir yemek için başkalarından gelecek sadakaya muhtaç kalmana nasıl razı olurum?

Çocuklarımız başkalarının eskilerini giyerken, biz yoksulluk içindeki bir ev için Tanrı’ya şükür mü edeceğiz?

Hayır. Yaptığım iş adına azla yetinmeyen ben razıyım. Ama öldürmeye başlardım eğer saçına zamanından 20 yıl önce ak düşerse. Neden öldürmeye başlayasın?

Sen bir insan mısın yoksa aziz mi?

Aziz değilim ama sana karşı görevim var. Bırak da bunu yapayım. Kızımın düğününde şarkı söylenmeyecek mi, Dai Bando?

Banyo küveti 100 galon su alıyor. “A” dakikada 20 galon su veriyor. Ve “B” dakikada 10 galon su veriyor .

- Yazdınız mı, Bay Morgan?

- 20 ve 10 galon… Evet, efendim. “C” ise bir delik ve dakikada beş galon su boşaltıyor. Banyo küvetini doldurmak ne kadar sürer?

Ne saçma! Altı delik bir küveti doldurmak mı?

Bu aklı çalıştıran bir soru. Gelecek ay gireceği sınavda lazım olacak. Devlet okulunda da amma saçma sorular soruluyor! Kim altı delik olan bir küveti doldurmaya çalışır?

- Bunu ancak deliler yapar!

- Bu sadece hesap yapması için. Sayılar…Hepsi bu. Kaç galon ve ne kadar sürede?

Dibi delik bir küvet! Oğullarımın neden bu kadar dik kafalı olduğunu anladım. Bunun nedeni sensin, Beth Morgan. Başka bir şey var mı, Bay Gruffydd?

Ondalık sayılar… Demek ondalık sayılar… O zaman ondalık sayılar. Evime de huzur! Geç kalıyorum. Artık gitmeliyim .

- Ondalık sayıları akşam yaparız .

- Tabii, efendim .

- İyi geceler .

- İyi geceler, Bayan Morgan. Tek başına, uzun yolu yürüyerek öteki vadiye gittim. Devlet okuluna gitme ayrıcalığına ailem içinde ilk ben sahip oldum .

- Demek yeni çocuk sensin!

- Evet, efendim. Geç kaldın. Evet, efendim. Ne de pis şeymiş!

- Nerelisin?

- Comronda. Maden ocaklarından çıkma küçük bir dahi! Ondan okumuş adam yapmam bekleniyor! Haydi, gir içeri. Ahırda mı buyüdün sen! Kapıyı kapat. Botların çamur içinde .

- Evden çıkarken temizdiler .

- Bana “efendim” diyeceksin. Yoksa sırtına sopayı yersin! Şimdi otur şuraya. Buraya gel pislik! Bu da neymiş böyle! Kalem kutusu! Pek de güzelmiş! Kalem kutumu kırdın! Mervyn dur! Canını yakacaksın! Dağda düştüm .

- Kazandın mı, Huw?

- Hayır. Ianto!

- Dai Bando’yu getir .

- Dai Bando mu?

- Yarın okula gitmek istiyor musun?

- Evet, efendim. Güzel. Bugünden itibaren yüzündeki her iz için 1 peni alacaksın. Kanayan burun için 6 peni. Morarmış göz için 1 şilin ve.. .

- …kırık burun için 2 şilin .

- Gwilym, kes şunu! Bir daha kavga edersen, eve gelince yüzüne bakmam! Seninle tek kelime konuşmam! Kır bakalım burnunu! Evden her çıktığında annenin kalbini kır .

- Bir erkek kavga etmeyi bilmeli, Beth .

- Kavga etmek mi?

- Bir daha böyle dayak yerse ölür .

- Dayak yemek mi?

Hayır. Kavga etmek olabilir ama dayak yok. Ona biraz zaman tanı, dayak atma sırası ona gelir. İçeri gel, Dai Bando .

- İyi akşamlar Bayan Morgan .

- Şapkanı çıkar! Dai Bando sana boks yapmayı öğretecek, Huw. Hızlı dövüşmeyi! Bir sürü boksör iyi bir dövüşçü değildir .

- Boks bir sanattır, değil mi?

- Öyledir .

- Adamlara bir bardak çay getir .

- Çay mı?

Çay mı?

Çay istemez, Bayan Morgan! Şu anda eğitim veriliyor. Bir bardak bira. Dibi delik küvetler… Şimdi de paralı dövüşçüler! Küçük madenci dostumuz yine en sevdiği sporu yapıyor öyle mi?

- Bay Philips! Sırt verin!

- İtiraz ediyorum!

- Sırt verin!

- İtiraz ediyorum. Bay Wellis, sırt verin .

- Şunu dişlerinin arasına al .

- Amma sert vuruyor. Hey, okullu çocuk! Huw… Evlat.. .

- Bu okulda mı oldu?

- Seni fena haklamış .

- Kim yaptı bunu?

Bay Jonas mı?

- Bay Jonas’a bir iki lafımız olacak! Hayır!

- Kavga ederek kuralları bozdum .

- Bunun kuralı yoktur .

- Ama beni uyardı.

- Saçmalık!

- Sus, Davy! Bu Huw’nun meselesi. Kararı o verir. Sen iste, onu doğduğuna pişman ederiz. Hayır. Ona dokunmayın. Sanırım küçük kardeşimiz esaslı bir erkek olmaya başladı. Nominal değerler, uzaklık ölçmekte kullanılır. Buyrun .

- Doğru yere gelmişiz .

- Sizin için ne yapabilirim?

- Öğrenmenin yaşı yoktur, değil mi Bay Jonas?

- Yoktur. Ben de bir kere okula gitmiştim. Pek akıllı olduğum söylenemez. Bir sopanın uzunluğunu nasıl ölçersiniz, Bay Jonas?

- Elbette metreyle!

- Peki, kendinin üçte biri kadar bir çocuğa sopayla vuran adamın ölçüsünü nasıl alırsınız?

Sopayı iyi kullanıyor olabilirsiniz ama boks da benim uzmanlık alanımdır .

- Queensberry Markisi’nin koyduğu kurallara göre.

- Huzur içinde yatsın. Ve bu bilgimi size öğretmekten mutluluk duyarım. İyi bir boksör olmak için sağ eliniz çok iyi olmalı. Gördünüz mü?

Adama böylece cezasını verebilirsiniz. Bir sağ bir sol… Adama böylece cezasını verebilirsiniz. Bir sağ bir sol… Adam seninle konuşuyor. Haydi, kalk! Beni dikkatle dinleyin, çocuklar. Topluluk önünde konuşmaya pek alışkın değilimdir .

- Sadece meyhanede konuşur .

- Ama bunu… Asla yapmayın. Bu hareket kurallara aykırıdır. Adamın burnunu kırmamalı .

- Korkarım iyi bir boksör olamayacak .

- Öğrenmeye hiç eğilimi yok. Bay Gruffydd! Ivor maden arabasının altında kaldı. En alt katta .

- İlk torunumuz doğdu, Gwil .

- Birini ver, öbürünü al. Bunu yukarıdaki kıza söyle. Sana cevabı o versin .

- Sus, Beth. Öfkeyi körükleme .

- Öfkenin canı cehenneme. Duyulsun diye açıkça söylüyorum. Üstün başarı…Oğlumuz okumuş adam oldu .

- Bu nedir, Huw?

Bundan hiçbir şey anlamıyorum.

- Latince de ondan! Latince mi?

Neden İngilizce yazmazlar ki?

- Çünkü moda bu!

- Modaymış! Fransızca, ondalık sayılar, dibi delik küvetler! Zavallı, Huw.. .

- Aklını Latince ile doldurmuşlar .

- Beth, güzelim…Mor bir göz mü… Haydi, durma. Çocuğu uyandır. Güzeller güzeli…Babamın kopyası. Saçmalık! Şimdi ne olacak?

Cardiff’teki okula mı gideceksin?

Sonra da üniversite.. .

- Ya avukat ya da doktor mu olacaksın?

- Doktor Huw Morgan.. .

- Huw Amca, bu çok özel bir şey olacak .

- Evet, öyle. Güzel bir at, siyah bir takım ve kolalı gömlek… Aferin sana küçüğüm .

- Biraz da Bron’ın meyveli kekinden .

- Benim kekim domuza mı verilir?

Hayır ama seninkini dün bitirdim. Bugün kek yapma sırası Bayan Bron’da. Özür dilerim, Huw. Bugün sadece ekmek pişirdim. Artık yiyecek kimse yok. Anne…Onsuz çok yalnızım. Her gece botlarını giysisini hazırlıyorum. Sabah olduğunda hala oracıkta duruyorlar. Çok yalnızım. Gwil… Eğer kabul ederse, Bron’ın burada kalmasını istiyorum. Olmaz. Bir eve bir kadın yeter. Huw… Şimdi ne olacak?

- Sizinle madene geleceğim, efendim .

- Kafanı kullan! Orası sana göre değil .

- Daha saygıdeğer bir işi denesene .

- Saygıdeğer mi?

Sen, ağabeyleri.. .

- …hapishane kaçkını mısınız?

- Çocuk için en iyisini istiyorum, Beth. Huw da sen ve ağabeyleri kadar iyi bir adam olursa, bana yeter. Ben onun geleceğini düşünüyorum! Bizim zamanımızda farklıydı. Parası iyi, adil bir işti. Ama Huw okumuş bir çocuk. Eğitimli bir beyini.. .

- …neden madene sokasın?

- Bunu tercih ederim, efendim. Pekala. Kararı kendin ver. Ama sonradan hatanı görürsen, kendini suçlama. Maden ocağı, efendim .

- Pekala! Maden ocağı.. .

- Güzel .

- Nereye gidiyorsun?

- Sarhoş olmaya!

- Ben madende çalışacağım .

- Madende mi?

Kömürü yatağında titreteceksin! Bron…Bu evde yaşamama izin verir, yevmiyemi kabul eder misin?

- Senin yerin annenin yanı .

- Beni buraya o yolladı .

- Merhametli olduğundan .

- Hayır, akıllı olduğu için. Sabah akşam giysileri hazırlayacaksan, onlar benim giysilerim olsun .

- Seni koca adam!

- Evet mi, hayır mı Bron?

Ben yatağımı getireyim .

- Demek adam oldun! – Böyle bir adamı kucağıma alabilir miyim?

Ianto! Devam et. 1 pound 2… 2 pound 10… İşten çıkarıldın, Morgan. Devam et. 2 pound 10…İşten çıkarıldın, Morgan. 1 pound 10… Böylece sıra Ianto ve Davy’e geldi. Onlar madendeki en iyi işçilerdi ama daha yoksul ve çaresiz işçilerle rekabet edemeyecek kadar çok maaş alıyorlardı .

- Bize Kitaptan bölüm okuyacak mısınız, baba?

- Tabii, evlat. “Tanrı benim çobanımdır, istemeyeceğim.” “Beni yeşil çayırlara yatırır; durgun sulara götürür.” “Ruhuma hayat verir. Onun adı aşkına…” “…beni doğru yola iter. Ölümün gölgesinde yürüsem bile…” “…kötülükten korkmam. Çünkü sen yanımdasın; senin asan…” “…bana huzur verir. Düşmanlarımın varlığında, önümde sofra kurarsın.” “Başımı yağla yuğarsın…” “…kabım dolup taşar.” Owen ve Gwilym’e bir çizgi…Oradan Cape Town’a, Angrahad’a… Oradan Kanada’ya, Ianto’ya… Ve sonra aşağı, Davy’ye Yeni Zelanda’ya. Ve sen de bu evden onların üzerine parlayan bir yıldızsın .

- Bütün kıtaların, okyanusların ötesine kadar.

- Ta oraya?

Hepsi küçücük bir kağıda sığıyorsa, o zaman ışığım ne kadar uzağa gidiyor?

Bu bir harita. Dünyanın resmi .

- Sana nerede olduklarını gösterir .

- Nerede olduklarını biliyorum. Kağıda, kaleme, çizgilere gerek yok. Onlar bu evin içinde. Sonra Angharad Cape Town’dan geri geldi. Yanında kocası yoktu. Ama bizim eve gelmedi. Evanslar’ın büyük evinde kalıyordu. Tepenin üstündeki, kendi evinde .

- Bayan Evans’ı göreceğim, lütffen .

- Adınız?

- Huw Morgan. Kardeşi mi?

Bayan Nicholas, bize çay getirir misiniz?

Otur, Huw .

- Ne kadar büyümüşsün; değişmişsin .

- Sen de öyle. Hasta görünüyorum. Kendime iyi bakmalıyım. Eve gelen herkes böyle diyor. Sen de söyledin. Artık bunu bir kenara bırakalım. Bana bütün haberleri ver. Nasıllar… Tanıdığımız bütün kızlar, erkekler nasıl?

‘ Jankins’lerin kızı evlendi. Moldmen Huws doktor olacak. Rees Harrow büroda çalışıyor. Eve haftada 10 şilin yolluyor. Bay Gruffydd ise hâlâ erken kalkan en geç yatan kişi .

- O nasıl Huw?

- Eskiden olduğu gibi değil .

- Hasta mı?

- İçi hasta. Gözleri, sesi… Senin gibi. Lütfen eve git, Huw .

- Özür dilerim .

- Gelin, Bayan Stevens. Çay istemiştiniz. Bırakın, Bayan Nicholas. Ben koyarım. Bay Iestyn’in zavallı annesinin çayını her zaman ben koyardım .

- Ben koyarım .

- Peki, Bayan Evans. Evin yeni sahibesi yeni çarşaf gibidir. Biraz serttir ama daha çok yıkanacaktır. Onu neden burada tutuyorsun?

37 yıldır bu ailenin yanındaymış. Bana bunu her gün 60 kez söyler .

- Çay alsana, Huw .

- Gitmemi istemiyor musun?

Hayır istemiyorum Huw. Ters davrandığım için özür dilerim. Lütfen kal. Huw… Anneme söylemeye çalıştım ama… Bunu söylemek bana düşmez. Ne de olsa ben sadece evin kahyasıyım. 37 yıldır o ailenin yanındayım. Bugünleri de mi görecektim! Eski efendimiz mezarından kalkarsa hiç şaşmam!

- Onu orada yalnız mezar taşı tutuyor .

- Ne oldu Bayan Nicholas?

Boşanma… Benim ağzımdan tek kelime çıkmaz. Ama aklından geçen bu. Burada, kocası yanında yok, değil mi?

Neden?

Çünkü şu vaize aşık .

- Vaiz dediğim kişi de şu Bay Gruffydd .

- Ama Bay Gruffydd eve hiç gelmez ki! Ne fark eder?

İşinin başına dön!

- Tek kelime etmeyeceğiz, Bayan Nicholas.

- Hayır. Yalancı!

- Ayrılın!

- Bırak beni! Yalancı! Cüruf vadime yayılırken, halkının da kafasını karanlık kapladı. Hatırladığım kadarıyla gün içinde kapımız sıkısıkıya ilk kez kapanmıştı. Pekala, Huw?

- Belaya mı girdin, Huw?

- Yine ne oldu?

Ellerinin haline bak. Ian John, Angharad ile Bay Gruffydd hakkında bazı şeyler söyledi. Haklısın, oğlum .

- Kahvaltı için dönerim .

- Kiliseye uğramayacak mısın?

- Hayır. Eğer o şeyi yaparlarsa, ölene kadar bir daha o kiliseye ayak basmam. Çarşafını sıcak tutarım. Güzelim benim .

- Kiliseyle ilgili şey nedir, anne?

- Bu akşam, ayinden sonra.. .

- …diyakozlar Angharad hakkında toplantı yapacak.

- Angharad mı?

- Ama o hiçbir şey yapmadı ki!

- Hiçbir şey, lağım gibi aklı olan insanlara yeter. Huw, yavrum… Umarım sen büyüdüğün zaman dilleri daha az can yakar .

- Angharad toplantıya gidecek mi?

- Hayır. Hiçbirimiz gitmeyeceğiz .

- Bu utançtan kurtulamayacağız .

- Ben gideceğim, anne. Bu kilisede son defa konuşma yapıyorum. Burada bana yardım edenlere ve onlara yardım etmeme izin verenlere karşı duyduğum büyük kederle bu vadiden gidiyorum. Ama geri kalanınız için sizinle zamanımı boşa harcamış olduğumu gösterenler içinse sadece şunu söyleyeceğim. Aranızdan tek bir kişi bile hata yaptığımı gelip benim yüzüme söyleme cesaretini gösteremedi. Her ne olursa olsun, bir günah işlendiyse ise günahkâr damgasının bana vurulması gerekirdi. Sesini çıkartıp beni suçlayacak biri var mı?

Sadece ikiyüzlü değil aynı zamanda korkaksınız. Ama sizi suçlamıyorum. Hata sizin olduğu kadar benim de. Sergilediğiniz boşboğazlık, akıl yoksulluğu vermem istenen dersi çoğunuza öğretmeyi başaramadığımı gösterdi. Genç bir erkekken, dünyayı gerçek ile fethedebileceğimi sanırdım. İskender’in düşleyemeyeceği kadar büyük bir orduya önder olacaktım. Ülkeleri fethetmek için değil insanlığı gerçek ile özgürleştirmek için. Kelimenin altın sesi ile fethedecektim. Ama içlerinden çok azı duydu. İçinizden çok azı anladı. Geri kalanınız siyahlar giyinip kilisede oturdu. Buraya neden geliyorsunuz?

İkiyüzlülüğünüzü siyahlara bürüyüp pazar günleri Tanrı’nın önünde neden sergiliyorsunuz?

Sevgiden mi?

Hayır. Zira, gösterdiniz ki yürekleriniz Tanrı sevgisini alamayacak kadar yoksul. Neden geldiğinizi biliyorum. Her pazar, önünüzde dururken, bunu yüzlerinizde gördüm. Sizi buraya korku getirdi. Batıl inanca dayalı korkunç bir korku. İlahi cezadan korkunuz getirdi. Gökyüzünden inecek ateş… Efendimizin gazabı ve Tanrısal adalet. Ama İsa sevgisini unuttunuz. Onun fedakarlığına kayıtsız kaldınız. Ölüm, korku, alevler, dehşet ve kara giysiler… Toplantınızı yapın. Ama şunu bilin ki, eğer bunu Tanrı adına, O’nun evinde yaparsanız O’na ve sözüne küfretmiş olursunuz. Durun! Bir toplantı yapılacak, Bay Morgan. “Sevgili Angharad, Vadi’den ayrılıyorum…” – Gelmene sevindim .

- Sağ olun, efendim .

- Yapabileceğim herhangi bir şey var mı?

- Evet, var. Bana büyük bir yardımda bulunabilirsin. Bu saati bana papazlığa başladığım zaman babam vermişti. Zamanı bilmeyi çok severdik .

- Al bunu .

- Alamam, efendim. Bunu yardım olarak yapacaksın. El sıkışmaya gerek yok. Birbirimizin beyninde yaşayacağız. Bay Gruffydd, gitmeden önce Angharad’ı görmeyecek misiniz?

- Bunu istiyor .

- Hayır. Eğer onu bir kere daha görürsem, gidecek gücü kendimde bulamam. Hoşça kal, Huw. Seni koca adam .

- Ne oldu?

Yangın mı, sel mi?

- Maden çökmüş diyorlar .

- Beni oraya götür .

- Sen, aklın karanlığında iyisin. Yediğin yumruklardan gözlerin artık gün ışığında görmüyor. Ama hâlâ kazma sallayacak güç var bende! Beni oraya götürün. Akrabaları olanlar! Bırakın geçsinler .

- Gwilym Morgan?

- Henüz çıkmadı, efendim. Bay Gruffydd. O alt kattaydı .

- Babam…?

- Henüz çıkmadı, Bayan Evans. Angharad… Gwilym Morgan ve diğerleri için kim gelir?

Ben gelirim. O benim yüreğimin kanıdır .

- Gel, Cyfartha .

- Ben bir korkağım. Ama ceketini tutarım. Baba! Huw, şu taraftan… Bay Gruffydd! Seni koca adam. Az önce bana geldi. Yanında Ivor vardı. Benimle konuştu ve gördüğü ihtişamı anlattı. Bakın! Babam gibi insanlar ölemez. Onlar hâlâ benimle birlikte. Anılarımda kanlı canlı yaşıyorlar. Seviyor, seviliyorlar. O zamanlar vadim o kadar yeşildi ki…

Yazabilirsin

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s